Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

**************************************************************************************************************

9.2.10

..μικρές χαρές της ζωής!

(..η ουσία της ζωής βρίσκεται στις μικρές χαρές..!)

..νησί, μεσημέρι καλοκαιριού..μια χελώνα που διασχίζει ένα στενό σοκάκι στρωμένο με βότσαλα…ο ήλιος να τσουρουφλίζει το καβούκι της, μα αυτή ανέμελη να κινείται δίχως άγχος!
..κι εσύ..πιάνεις τον εαυτό σου να την ακολουθεί..πρώτα με τα μάτια κι ύστερα βαδίζεις με το δικό της ρυθμό (ας φτάσεις στο σπίτι μια ώρα αργότερα απ΄το συνηθισμένο)..!

..η ντροπαλότητα ενός άγνωστου μικρού παιδιού που σε παρατηρεί επίμονα για ώρα (χωρίς να έχει καταλάβει ότι το πήρες χαμπάρι) και μόλις γυρίσεις και του χαμογελάσεις..μισο-κρύβεται πίσω απ΄τη φούστα της μαμάς του ή βάζει τα χεράκια στο πρόσωπο καλύπτοντας τα μάτια (αλλά όχι εντελώς)!!

..η γλυκιά αμηχανία που νιώθεις όταν ξυπνώντας το πρωί και, καθώς ανοίγεις τα μάτια σου, αντιλαμβάνεσαι πως ο αγαπημένος (αγαπημένη) σου έχει ξυπνήσει πριν από σένα και «χαζεύει» την ηρεμία του προσώπου σου..

..η απολαυστική δροσιά της θάλασσας όταν μπαίνεις τρέχοντας μετά από χοροπηδήματα πάνω στην άμμο που καίει σαν πυρακτωμένο σίδερο!

..ο εμπνευσμένος στίχος ενός τραγουδιού..μια μουσική απόλυτα ταιριαστή με τη διάθεση της στιγμής!

..το απαλό χιόνι που πέφτει πάνω στο μάλλινο σκούφο και στο πρόσωπό σου..νύχτα στην παγωμένη πόλη…

..τα πολύχρωμα φωτάκια των δέντρων που κάνουν το δρόμο να μοιάζει με μαγεμένο δάσος..!

..ένα βιβλίο που δε σ΄άφησε ούτε στιγμή να τ΄αφήσεις απ΄τα μάτια σου…που σ΄έκανε να γελάσεις και να συγκινηθείς…

..ένα χαμόγελό σου που είπε «ευχαριστώ»..κι ένα βλέμμα που έδωσε ελπίδα μνήμης…

* ..έμπνευση-αφορμή απ΄ την καταπληκτική ταινία μικρού μήκους «Small Pleasures» του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, με υπέροχη μουσική από τον Χρήστο Τριανταφύλλου!
(ευχαριστώ τον «παλιάτσο» που μου έδειξε το δρόμο..)

(Ετικέτες: bliss, χαμογέλα)

6 βουτιές:

(ΟΧΙ ΕΓΩ) Η ΑΛΛΗ είπε… (9-2-10, 20:03)
Πόσο τις χαίρομαι αυτές οι μικρές χαρές…
Τις μεγάλες πάντα τις αντιμετωπίζω καχύποπτα…
Φιλάκια κοριτσάκι!!!

Ευρύνοος είπε… (9-2-10, 21:04)

Στα μικρά κρύβονται τα μεγάλα!

έτσι και οι Στιγμές-χαρές..

γι αυτό τις συλλέγω με προσοχή 🙂

καλησπέρα Μ! 🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (10-2-10, 17:02)

* (ΟΧΙ ΕΓΩ) Η ΑΛΛΗ
..και πολύ καλά κάνεις, κοριτσάκι!
🙂 (ευχαριστώ που πέρασες!)

new-girl-on-the-blog είπε… (10-2-10, 17:05)

* Ευρύνοος
Κρύβονται, λες, ε; Ας κάνουν την εμφάνισή τους λοιπόν!

Ναι, σαφώς και χρειάζεται προσοχή..γι΄αυτό άλλωστε δε μπορεούν όλοι να γίνουν «συλλέκτες»!

Καλησπέρα, Τ.!
🙂

~Φωτοψαρακι~ είπε… (14-2-10, 18:38)

🙂 πολύ δροσερό σπιτάκι έχεις φτιάξει εδώ.. και δεν με ενοχλεί.. και ας είναι χειμώνας 🙂 Σ’ ακολουθώ και γω 🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (15-2-10, 13:57)

*~Φωτοψαρακι~
Χαίρομαι που σου αρέσει ο χώρος μου! Καλώς ήρθες και σ΄ευχαριστώ! 🙂

*************************************************************************************************************

17.2.10

 ..just passing by!

..αυτά είναι κάποια τραγούδια που μου κάνουν καλή παρέα τις τελευταίες μέρες…passer-by-songs

 ..«Everything is moving so fast»..είναι και τ΄όνομα αυτού του γκρουπ απ΄τον Καναδά που μου αρέσει πολύ..Great Lake Swimmers! (απ΄τον δίσκο τους «Lost channels») 

Το τραγούδι-συντροφιά με ταξίδεψε στις λίμνες του Καναδά (να δούμε πότε θα καταφέρω ν΄απολαύσω κι από κοντά την ομορφιά τους..Bluenose, Wizard, Maple, Pigeon..)!

 ..κι ένας φίλος από παλιά..Νίκος Ζιώγαλας, «Θα σου φανερωθώ» (απ΄τον δεύτερο του δίσκο-«Ό,τι πεις απόψε θα γίνει»). 

    ..το b-side ενός 7» single («I can talk») μου τράβηξε την προσοχή..«Costume party» (επηρεασμένη απ΄τις μέρες καρναβαλιού;), Two Door Cinema Club-ιρλανδική τρέλα!

 ..στο κλίμα της..τρέλας άκουγα μανιωδώς και την «Ζαρντινιέρα ιλεγκάλ» απ΄τους ταλαντούχους Maraveyas Ilegal και τον τελευταίο δίσκο τους «Welcome to Greece»!!

 ..σε στιγμές ηρεμίας ήταν κι ο Moby εκεί! «Fireworks» (δίσκος: «18»)! 

Πολλές φορές ένας «εκρηκτικός» τίτλος κρύβει την απόλυτη ησυχία..

..πολλές είναι οι φορές που μελαγχολώντας μ΄αρέσει ν΄ακούω τραγούδια που μοιάζουν μελαγχολικά, μα στην (δική μου) πραγματικότητα δεν είναι..το «Now cry!» του Lolek είναι ένα από αυτά..!

 ..«Burning bridges» απ΄τον Καναδό ράπερ K-os (δίσκος: «Yes!»)..είμαι αντίθετη με τις..πυρκαγιές (κάθε είδους), αλλά το τραγούδι είναι καλό!!

 ..και μια «ιδιόμορφη» συνεργασία..David Byrne με Fat Boy Slim και Florence Welch (από Florence + The Machine), «Here lies love»! (αφιέρωμα στην Imelda Marcos)

..ας είναι ευλογημένη η μουσική (ως τέχνη και ως..ίαση)!

************************************************************************************************************

21.2.10 

..κατόπιν φιλικής απειλής!

«Ο κύριος Ευρωπαίος και η παρέα του»..ένα παραμύθι για παιδιά και μεγάλους, για να γνωρίσουμε σαν-σε-παιχνίδι την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση!

Κείμενο:  Νίκος Νυφούδης

Εικονογράφηση:  Beetroot design group

* Η παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί στις 26 Φεβρουαρίου, στις 20:00, στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Δήμου Θεσσαλονίκης (Εθνικής Αμύνης 27).

* Η ανάρτηση αυτή οφείλεται στην ξεκάθαρη απειλή από φίλο-blogger(..χιχι!) και περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε..εκεί!

* φωτό από: www.mreu.gr, Post-Office blog 

(Ετικέτες: telling tales)

2 βουτιές:

Ταχυδρόμος! είπε… (22-2-10, 18:19)

Προσγειώνεται ο Κος Ευρωπαίος!

new-girl-on-the-blog είπε… (23-2-10, 01:34)

Με το καλό! 😉

************************************************************************************************************

28-2-10

Απίστευτος ο κόσμος..του χαρακτήρα μας!

(..μια παράφραση ενός στίχου της «Πριγκηπέσσας» του Σωκράτη Μάλαμα δίνει την αφορμή..)

Βαβυλώνα…Βαβ-Ιλί, δηλαδή «πύλη του Θεού».

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, οι Βαβυλώνιοι ξεκίνησαν να χτίσουν έναν πύργο (τον γνωστό Πύργο της Βαβέλ) και καυχώνταν ότι το κτίσμα αυτό θα έφτανε ως τον ουρανό..κι ήταν αυτό που θα τους εξασφάλιζε δόξα και (κατ΄επέκταση) εξουσία..

Η σκέψη αυτή πλημμύριζε από αλαζονεία..κι ο Θεός, για να τιμωρήσει την βλασφημία, προκάλεσε σύγχυση («μπαλάλ», στα εβραϊκά) στις γλώσσες των εργατών, με αποτέλεσμα η κατασκευή του πύργου να μην ολοκληρωθεί ποτέ…

Σύγχυση επικρατεί όμως και στις μέρες μας..κυρίως στις διαπροσωπικές μας σχέσεις..σ΄έναν πύργο σαν αυτόν της Βαβέλ έχουμε καταντήσει να ζούμε! 

Αφηρημάδα και αδιαφορία..αμέλεια και περιφρόνηση…

Ίσως να είναι που «..άλλα θέλω κι άλλα κάνω», όπως έγραψε (και τραγούδησε) ο Μάλαμας..

Πώς να υπάρξει ισορροπία όταν εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε δρόμο, πορεία, στόχο, μυαλά χωρίς καμιά προειδοποίηση; 

..Χωρίς ντροπή κι ερύθυμα αιδούς κανένα..

Στη σχέση δε με τον εαυτό μας…εκεί κι αν (ενίοτε) επικρατεί σύγχυση!!

Μες στην οδύνη της ρουτίνας και τη χαρά της έκπληξης..καλύτεροι άνθρωποι θα γίνουμε (;) μια μέρα!

Μια στιγμή μακριά από δω ακούγεται η μουσική του Χρήστου Θηβαίου..κι είναι οι στίχοι του χτισμένοι σε θεμέλια χωρίς οργή (που  μάλλον αστάθεια δηλώνει)..να, η φωνή του ακούγεται όλο και πιο κοντά μας..!

«Κάτω στο βυθό, μες στης πολιτείας την τσιμεντένια ψυχή

από τις επιλογές του βλέπω τον καθένα μας να προσπαθεί να σωθεί..

Τσίρκο αναμμένο είναι ο τόπος κι εμείς σχοινοβάτες σ΄αυτό το κλουβί..»

(..το βάρος μιας βαριάς αστικής ατμόσφαιρας..το αόρατο κλουβί που μέσα είμαστε κλεισμένοι, δέσμιοι μιας ζωής που μοιάζει με μια παρτίδα κάποιου – οποιουδήποτε – παιχνιδιού…περιμένοντας τι; 

..Οι «από μηχανής Θεοί» σπανίως κάνουν εμφάνιση τους πια..στην τραγικότητα της αστείας ζωής μας! ..Η ισορροπία στο τεντωμένο σχοινί είναι στο χέρι μας να πετύχει..)

«Και χορεύω, χορεύω, χορεύω

και τη μοίρα μου μες στου χορού τις στροφές ξεγελάω και την παρασέρνω!

Καθημερινά άλλοι αποφασίζουν για μένα σ΄αυτόν τον κλοιό..»

(..η μοίρα ίσως να είναι γραμμένη (πού;), αλλά δεν χρειάζεται να ορίζει την κάθε στιγμή που αναπνέουμε!

Ας προσπαθήσουμε να την ορίσουμε εμείς γι΄αρχή!)

«..Και χορεύω, χορεύω, χορεύω και άναρχος μες στου χορού τις στροφές 

τη μοίρα μου εγώ κοροϊδεύω

Χορεύω και με δικαιώνω και τη μοίρα μου που μου την έχει στημένη 

στο γλέντι μου απάνω σκοτώνω!»

(..χορεύοντας τις σκέψεις και τις πράξεις μας μακριά απ΄την φθονερή καθημερινότητα, ίσως κάποτε να πούμε..»ζήσαμε ελεύθερα»…και το πεπρωμένο ας είναι «φυγείν αδύνατον»..έστω και λίγο ας το κοροϊδέψουμε, για τη χαρά της ξεγνοιασιάς και μόνο..ας αφήσουμε τις χειρολαβές κι ας βρεθούμε στο πάτωμα..θα σηκωθούμε ξανά δυνατότεροι!)

* φωτό: πίνακας ανεικονικής (αφηρημένης) τέχνης του Jackson Pollock (μια δική του «βαβέλ..)

(Ετικέτες: no easy action, χαμογέλα)

10 βουτιές:

laternative είπε… (28-2-10, 21:37)

Πάντα μ’ άρεσε ο τρόπος που ανέλυες μουσικά κομμάτια (όπως παλιότερα με τους Στέρεο Νόβα) και πάντα εντυπωσιάζουμε που εσύ τα εμβαθύνεις πολύ περισσότερο κάνοντάς με να νιώθω πως έχω μία επιφανειακή σχέση με την μουσική.

new-girl-on-the-blog είπε… (28-2-10, 21:45)

Κυλάει στις φλέβες μου η..ανάλυση (πιστή σύντροφος του αίματος)!
Επιφανειακή ή όχι, το ουσιαστικό είναι να υπάρχει σχέση με την μαγεία της μουσικής και το μεγαλείο των στίχων..!

Σ΄ευχαριστώ..

Ταχυδρόμος! είπε… (1-3-10, 12:40)

Απίστευτος ο κόσμος κι ο χαρακτήρας μας..

new-girl-on-the-blog είπε… (2-3-10, 22:08)

Απίστευτος, Ταχυδρόμε μου..απίστευτος πραγματικά!

Anthony είπε… (3-3-10, 00:48)

Θα συμφωνήσω σε ότι γράφεις. Είναι γενικά και από τις δικές μου σκέψεις. Θέλω να πιστεύω όμως, πως ακόμα και μέσα από την επανάληψη και τη ρουτίνα μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Απλά ότι λίγο διαφορετικό κάνουμε, ας είναι προς κάτι παραπάνω. Το τραγούδι μου θυμίζει από την άλλη (ελπίζω χωρίς να το θεωρεί κάποιος πως το μειώνω ή κάτι τέτοιο) το Human των Killers. Εκεί βέβαια η παρομοίωση είναι ανάποδη αλλά και στα δύο τονίζεται ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να ζούμε όσο μπορούμε τη ζωή μας με λιγότερους περιορισμούς. Εξάλλου το κλουβί όσο και να το μισούμε δίνει μία ασφάλεια που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αποχωριστούμε πλήρως.

new-girl-on-the-blog είπε… (3-3-10, 12:33)

Ναι, Anthony, μέσω της επανάληψης μπορούμε να πετύχουμε πολλά..αρκεί να μην την αφήσουμε να μας «στραγγίξει»..
Καλά τα «είπαν» κι οι Killers στο «Human» κι είναι ωραίο να φροντίζουμε να βαδίζουμε βάσει της προσωπικής μας αλήθειας και αρετής («..pay my respects to grace and virtue..), αυτή ίσως να ΄ναι και η διεξοδός μας μέσα στην δύσκολη «ζωή στο κλουβί»! (..απ΄το κλουβί μπορεί και να βγούμε κάποια στιγμή, αλλά είναι πιθανόν να επιλέξουμε την επιστροφή μας εκεί..με την πόρτα ανοιχτή…)
..και κάνοντας μια μικρή αλλαγή σ΄ένα άλλο τραγούδι των Killers («The river is wild»), θα πω ότι η ζωή είναι ίσως ένα μεταβατικό στάδιο.. («..this town was meant for passing through..»)

ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ… είπε… (4-3-10, 00:34)

Είναι τραγικό που όλοι προσπαθούμε να σωθούμε από τις επιλογές μας… Μήπως τελικά οι επιλογές αυτές δεν είναι και τόσο δικές μας…;
Ας χορέψουμε…
Με αυτά που θέλουμε αγκαλιά, κι όχι γύρω τους…
(αγαπημένα και τα δύο τραγούδια!)
Φιλιά!

librarian είπε… (4-3-10, 11:32)

Καλημέρα! Ήρθα από τα μέρη σου με αφορμή την εικόνα! Για κάποιο λόγο διασκεδάζω πολύ με τη ζωγραφική του Πολλοκ. Μάλλον γιατί διασκέδαζε κι αυτός όταν την έκανε!

new-girl-on-the-blog είπε… (5-3-10, 00:16)

* ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ
..ή μήπως δεν χρειάζεται να παλεύουμε για να ξεφύγουμε απ΄αυτές;
Ναι, ας χορέψουμε!
🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (5-3-10, 00:18)

* librarian
Καλώς ήρθες!
Διασκεδαστική, χαρούμενη, σου φέρνει πονοκέφαλο, σε κάνει ν΄αφαιρείσαι…πολλά!

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: