Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

Σεπτέμβριος

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

*************************************************************************************************************

1.9.10

change! change! change!

..αλλαγή εποχής!

..η ανατολή αποτυπωμένη υπέροχα σ΄αυτόν το πίνακα του Claude Monet («Impression: soleil levant»» -1872)!

..κι η μουσική (επ)ένδυση από ένα αγγλικό συγκρότημα που διασκεύασε ένα παραδοσιακό τραγούδι για το σπίτι του ανατέλλοντος ήλιου!

..«House of the rising sun»-THE ANIMALS (απ΄τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο τ΄όνομά τους-1964)
Καλό μας μήνα!

(Ετικέτες: if change is good you go first)

16 βουτιές:

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (1-9-10, 23:26)

Τί όμορφη εικόνα… τέλεια σχεδόν…

Καλό φθινόπωρο να πω;

new-girl-on-the-blog είπε… (1-9-10, 23:44)

Θα συμφωνήσω..επαυξάνοντας..υπέροχη εικόνα, με μάγεψε!
Να πεις, Οδοιπόρε μου..(περιμένω)!!

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (2-9-10, 8:15)

Καλό Φθινόπωρο λοιπόν!

Με νέους ή συνέχεια στους παλιούς στόχους… ελπίδα… και αγωνιστικότητα…

Φιλί

new-girl-on-the-blog είπε… (2-9-10, 16:15)

..χμ..θα φανεί παράξενο, αλλά μάλλον δε βάζω στόχους!

Σε σένα να ευχηθώ μετά τις 23 του μήνα;
😉

Καλησπέρα, Οδοιπόρε-μέλλοντα αγρότη!

sterianizali είπε… (2-9-10, 21:48)

Καλές αναρτήσεις στο καινούργιο σου φόντο. Εξαιρετική επιλογή έκανες.

Επιτέλους φθινόπωρο. Η εποχή που όλα μπορούν να συμβούν…

new-girl-on-the-blog είπε… (2-9-10, 23:41)

Σ΄ευχαριστώ, θα φροντίσω να τιμήσω το όμορφο νέο φόντο!

..ας συμβούν λοιπόν!

(να προσέχεις στην οδήγηση μ΄αυτό το καπέλο)
😉

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (3-9-10, 1:35)

Τις ευχές δεν τις αρνείται κανείς… απλά τότε είναι η πραγματική είσοδος του Φθινοπώρου… ότι και να λέμε εμείς…

Ευρύνοος είπε… (3-9-10, 10:30)

Πολύ ωραίες αλλαγές!!!

εμ, να δροσίσουμε λιγάκι 🙂

το τραγούδι υπέροχο!

καλό φθινόπωρο 🙂

καλημέρα, Μ.!

🙂

Iανος είπε… (3-9-10, 16:49)

με γεια με γεια!!
Πολύ όμορφο έγινε…Και όντως φθινοπωρινό!!!Φιλιά!!!

Basilis είπε… (3-9-10, 19:08)

Monet ενας και μοναδικος … Το ποσα συναισθηματα μπορει να σου βγαλει μια ματια σε ενα πινακα του ειναι απιστευτο .. Ο master των χρωματων .Υπεροχη επιλογη και το λατρευω που τον εβαλες all over the place 🙂

miss little sunshine είπε… (4-9-10, 12:18)

Αγαπω Monet, ο,τι κι αν έχει κάνει ο άνθρωπος είναι εκπληκτικό. Καλό μήνα κούκλα, αγαπώ φθινόπωρο!!

new-girl-on-the-blog είπε… (4-9-10, 22:34)

* ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ
Καλό φθινόπωρο να ΄χουμε, Οδοιπόρε μου..ήρεμο και γεμάτο από ωραίες εκπλήξεις!

new-girl-on-the-blog είπε… (4-9-10, 22:37)

* Ευρύνοος
Ε, μα ναι, την χρειαζόμαστε λίγη δροσιά! 😉

Χαίρομαι που σου αρέσει το τραγούδι-είναι αγαπημένο μου!

Καλό φθινόπωρο, Τ., καλό βράδυ!
🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (4-9-10, 22:38)

* Ιανος
Ευχαριστώώώ!
:-))

new-girl-on-the-blog είπε… (4-9-10, 22:40)

* Basilis
Ναι, τα χρώματα που χρησιμοποιεί είναι πλούσια σε συναισθήματα..
Μ΄αρέσει που σου αρέσει!

(καλώς ήρθες, Βασίλη!)

new-girl-on-the-blog είπε… (4-9-10, 22:42)

* miss little sunshine
Είναι καταπληκτικά τα έργα του!
Καλό μήνα και σε σένα, γλυκιά ηλιαχτίδα!
🙂

************************************************************************************************************

5.9.10

..what time was it? 

..Δουβλίνο..

..1976: ένα 8μελές μουσικό γκρουπ δημιουργείται..ιδρυτής ο Larry Mullen Jr. και το όνομα του γκρουπ Feedback.

..1977: το γκρουπ μετονομάζεται σε The Hype και λίγο αργότερα σε…U2, 4μελές γκρουπ πια.. Bono, The Edge, Larry Mullen, Adam Clayton.

..1980: ο πρώτος τους δίσκος είναι γεγονός..»Boy» (Island records, με παραγωγό τον Steve Lillywhite).

Ακολουθούν πολλοί ακόμη δίσκοι (12 στο σύνολο), tours, συναυλίες με φιλανθρωπικούς σκοπούς, επιτυχία, δόξα!

..1997: η πρώτη τους συναυλία στην Ελλάδα! Θεσσαλονίκη-λιμάνι!
(πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης η πόλη μας τότε)
(δυστυχώς δεν ήμουν εκεί..)

..2010, 3 Σεπτεμβρίου, Αθήνα-ΟΑΚΑ 

(Ε, όχι, δεν μπορούσα ν΄απέχω (και) αυτή τη φορά!  Το εισιτήριο κρυβόταν στο συρτάρι μου απ΄το Νοέμβριο του 2009!!)

..την κατασκευή που θα «αγκάλιαζε» τη σκηνή την είχα δει πολύ καιρό πριν..αράχνη μου θύμιζε..και διαβήτη ίσως!
Πάντα μου φαινόταν αποκρουστικά αυτά τα «νύχια» (όντως «the claw» είναι ο χαρακτηρισμός της!)
…φτάνοντας στο ΟΑΚΑ, με φως της ημέρας το σκηνικό δείχνει υποβλητικό μεν, άσχημο δε..
..μόλις όμως τα φώτα ανάβουν και τα χρώματα αλλάζουν, συνειδητοποιώ ότι καλύτερο σκηνικό δε θα μπορούσε να στηρίξει την 360° tour!

…what time is it? 

…it ΄s showtime!!

Μόλις το ρολόι στην οθόνη πάνω απ΄τη σκηνή δείχνει 12 (10 παρά τέταρτο κανονικά) κάνουν την εμφάνισή τους, καθώς ακουγόταν το «Space Oddity» του David Bowie!
(..παραπάνω από 70.000 άνθρωποι τραγουδούν!)

Ξεκινούν παίζοντας ένα ακυκλοφόρητο (οργανικό) κομμάτι, το«Return of the stingray guitar»!

(στις υπόλοιπες συναυλίες της χρονιάς – εκτός αυτής στη Μόσχα – έχουν παίξει 2 ακυκλοφόρητα κομμάτια).

Συνεχίζουν με «Beautiful day» και αμέσως καταλαβαίνουμε ότι θ΄ακολουθήσει μια..extra beautiful night!!

Μετά μας.. «βομβαρδίζουν» με «I will follow»«Get on your boots»«Magnificent»«Mysterious ways»!

 (ιδιαίτερη μνεία για τους καταπληκτικούς σχηματισμούς των χορευτών)!

«Elevation» και…ο σεισμός συνεχίζεται!

Ακολουθεί το «Until the end of the world»!

(συμμετοχή στην ταινία του Wim Wenders «Until the end of the world»)

…και….

…φτάνουμε στο πολυπόθητο άκουσμα του «I still haven΄t found what I ΄m looking for» (..με μια γεύση από «Movin΄on up»)!

Ο κόσμος έχει ήδη πάρει φωτιά και καίγεται στις φλόγες της φωνής του Bono και στη μουσική του γκρουπ, δείχνοντας πόσο..αγαπά U2!

Η απογείωση συνεχίζεται για ώρα ακόμα.. 

«Pride (in the name of love)» (επιτέλους)!

«In a little while»«Miss Serajevo» !

(από τη συνεργασία τους με τον Brian Eno στο «Passengers»)!

«City of blinding lights»!

(τα φώτα στο καταπληκτικό σκηνικό φαίνονται υπέροχα)!

«Vertigo» (με..ολίγον από «Funky town» ), » I’ll go crazy if I don’t go crazy tonight» (και «Discothèque» taste)!

..κι έρχεται η ώρα του «Sunday bloody Sunday»!

..αναμενόμενη η (τρελή) αναστάτωση κι η συμμετοχή μας! 

..τραγούδι και χοροπήδημα (επίσης τρελό) στην αρένα!

Συνεχίζουν με «MLK» (ένα..ιρλανδικό νανούρισμα προς τιμή του Martin Luther King, το οποίο ο Bono αυτή τη φορά το αφιερώνει στην Aung San Suu Kyi, η οποία ζει σε κατ΄οίκον περιορισμό για πολιτικούς λόγους).

Μετά έρχεται το «Walk on» (που συνδύασαν με το «You ΄ll never walk alone» ) και…φαινομενικά..τέλος..!

..όχι βέβαια, φυσικά και υπάρχει encore…δύο για την ακρίβεια!

Στο πρώτο encore μας χαρίζουν τα «One» και «Where the streets have no name»-εκπληκτική εκτέλεση-(με «Amazing grace» mαζί!).

..αυτό έλειπε, να φύγουμε χωρίς να τα ΄χουμε ακούσει!!

Στο δεύτερο ακούμε «Hold me Thrill me Kiss me Kill me» και βεβαίως το καταπληκτικό «With or without you»!!!

Κλείνουν τη «γιορτή» με «Moment of surrender»!

 Αποχωρούν χειροκροτώντας και δείχνοντας τον ενθουσιασμό τους για τον δικό μας ενθουσιασμό!!

fact No1: περιμέναμε  σίγουρα ν΄ακούσουμε το «New year ΄s day», αλλά…μάταια..

(καθώς και το «Desire» με την φοβερή εισαγωγή!)

(fact No1 και μισό: προσωπικά θα ήθελα ν΄άκουγα και «Even better than the real thing» και «Bullet the blue sky»)

fact No2: ίσως αρκετοί να κατέγραψαν ως αρνητικό το ότι αυτή η μουσική συναυλία έμοιαζε με show-σκηνικό, φώτα, όλα άψογα-αλλά δεν μ΄ενόχλησε καθόλου! 

Η μουσική είναι τελικά αυτό που υπερέχει όλων των υπολοίπων και σίγουρα αυτό συνέβη αυτή τη φορά!

fact No3:  πραγματικά κουράστηκα ν΄ακούω δισκοκριτική την ώρα της συναυλίας από ανθρώπους που είτε είναι μουσικο-κριτικοί είτε όχι….ΔΕΝ ήταν αυτή η κατάλληλη ώρα για τέτοιου είδους (μακροσκελείς) συζητήσεις!

fact No 4: σίγουρα υπήρξαν κάποιοι που σνόμπαραν τη συναυλία των U2 διότι θεωρούν ότι το γκρουπ σταμάτησε να «δημιουργεί» μετά το 1987 που κυκλοφόρησαν το δίσκο «The Joshua tree» και (ίσως) για το λόγο αυτό δεν ήρθαν στη συναυλία..δεν θα πω αν συμφωνώ ή όχι, αλλά σίγουρα θα πω πόσο (τους) λυπάμαι..!

all-time-fact: ο Bono μας μάγεψε με την soulful grandiose (όπως έχει περιγραφεί και στο Rolling Stone) φωνή του απ΄ το πρώτο άκουσμά !

* Δεν αναφέρθηκα στον Aviv Geffen διότι (δυστυχώς) έφτασα στο χώρο λίγη ώρα πριν αποχαιρετίσει το κοινό..

* Οι Snow Patrol ήταν καλοί (προβλήματα στον ήχο υπήρξαν βέβαια). Ακόμα κι αν κάποιοι είπαν-έγραψαν ότι ήταν «λίγοι» για να προετοιμάσουν το έδαφος για την εμφάνιση των U2, θα πω το εξής…η μουσική τους, κατά την ταπεινή γνώμη μου, ήταν μέσα στο U2-πνεύμα και άλλωστε….δεν χρειαζόμασταν καμία προετοιμασία για την υποδοχή των U2..ήμαστε σαν έτοιμοι από καιρό (όπως έγραψε κι ο ποιητής)! 
** σχετικό-άσχετο: το δέντρο αυτό (Yucca brevifolia) ονομάστηκε Joshua tree απ΄τους Μορμόνους, οι οποίοι παραλλήλησαν την όψη του με τον Ιησού ο οποίος σηκώνει τα χέρια του στον ουρανό καθώς προσεύχεται, σύμφωνα με τη Βίβλο.

(Ετικέτες: (a)live and kickin’, η μουσική εξημερώνει τα ήθη)

6 βουτιές:

Πέιπερ Πλέιν είπε… (5-9-10, 19:52)

🙂 καλως σε βρηκα! με είχε ζαλίσει ο Dreamer, οτι είμαι διχασμένη προσωπικότητα και οτι έχω και δεύτερο blog: το δικό σου! 🙂 

μοιάζουμε λέει 🙂 
όμορφο το χεις, κουκλίστικο…

καλά και οι u2 τα σπασαν 😀

new-girl-on-the-blog είπε… (6-9-10, 1:40)

Χαχαχα, αυτό δεν το περίμενα!
Χάρη στον Dreamer λοιπόν βρεθήκαμε (τον ευχαριστούμε)!

Σ΄ευχαριστώ!

Τα ΄σπασαν δε λες τίποτα!!

Για να δω…μοιάζουμε;
🙂

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (7-9-10, 00:02)

Να και κάποια που ήταν στους U2… μου έλλειψε μία οικεία αναφορά…

Χαίρομαι που πήγες… δεν το προγραμμάτισα… θα μπορούσα να ήμουν…

Ήμουν τότε… στο λιμάνι… πολύ καπνός… θυμάμαι… και όνειρο… πολύ όνειρο…

Φιλί

new-girl-on-the-blog είπε… (7-9-10, 00:56)

Οδοιπόρε μου, τουλάχιστον τους είδες τότε!
(..μήπως ν΄αρχίσεις να προγραμματίζεις το να είσαι στους Placebo την Παρασκευή; ..πάντως εγώ θα είμαι εκεί!)
🙂

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (7-9-10, 2:11)

Tο είδα σήμερα, χτες για την ακρίβεια…

αλλα δυστυχώς… θα ταξιδεύω…:)

new-girl-on-the-blog είπε… (7-9-10, 2:14)

..καλό σου ταξίδι! 🙂

************************************************************************************************************

9.9.10

..αγάπη αναπάντεχα!

..μια αναπάντεχη πρόσκληση σ΄ένα παιχνίδι!

..ο blogger-φίλος Ianos μου έστειλε πρόσκληση-πρόκληση….να καταγράψω, λέει, 10 πράγματα που αγαπώ!

..δε θ΄αρνηθώ, αλλά…αν αφήσω έξω πολλά; …αν είναι λιγότερα από δέκα; …αν…;

«If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you..»

(«Αν μπορείς να κρατάς τα λογικά σου όταν όλοι γύρω σου
τα χάσουν και ρίχνουν το φταίξιμο σε σένα..»)

«Αν»-ποίημα του Rudyard Kipling που έγραψε το 1895, μου ήρθε τώρα στο νου κι έχω αγαπήσει πολύ την αρχή του..

..»D’où Venons Nous? Que Sommes Nous? Où Allons Nous?»

(«Από που ερχόμαστε; Ποιοί είμαστε; Πού πάμε;»)

..τίτλος πίνακα του Paul Gauguin, του 1897

..κι αν οι απαντήσεις βρεθούν, σίγουρα άλλες θα πάρουν τη θέση τους-χωρίς αυτές μουντός ο χρόνος!

(photo by Lin Kay@flickr)

..αγάπησα τις φρέζιες!

..όταν για πρώτη φορά χρειάστηκε να τις ζωγραφίσω (στη σχολή)!

..αυτή η φωτογραφία μου τις θύμισε αγαπημένα! 

..αγαπώ το στίχο αγαπημένης μπάντας..

«δώστε φώτα στη σιωπή τώρα βγαίνουν οι τρελοί»!

..αγαπώ την πρωινή πάχνη πάνω στα φυτά το χειμώνα!
..αγαπώ το μεγαλείο της απλότητας μιας αγάπης χωρίς επικίνδυνες στροφές!

..κουράστηκαν τα μάτια απ΄το ρίσκο ενός ανίερου πόθου..

..αγάπησα το γλυκό αστείο εξώφυλλο ενός βιβλίου (που βρήκα εδώ)!

..συνταγές για τα περίφημα brownies του Fat Witch bakery της Νέας Υόρκης!

..αγάπησα τη φράση «Ανήκεις σ΄αυτούς που όταν ξεκινάνε να δουν όνειρο βλέπουν πρώτα κλακέτα;»

(την οποία βρήκα εδώ!)

(art: by Mathiole)

..αγαπώ καθετί ρετρό!

..αγαπώ κάθε μουσική που ντύνει τη διάθεση των στιγμών!

(το σάουντρακ της ζωής!)

 (..επίλογος κανένας) 

 

* Ιανέ μου, σ΄ευχαριστώ!

* Οι προσκλήσεις θα σταλούν κι ας μην παίξουν οι παραλήπτες-ας πούμε ότι στάλθηκαν χάριν της ανάρτησης!

..μία για τον ανεμο-νονό μου (κι ας έχει «χαθεί»-μάλλον φυσάει ανέμους στις πρώτες φθινοπωρινές μέρες)!

..μία για τον κάτοχο-του-χαμογελαστού-καπέλου-που-ζαλίστηκε-στη-στεριά (ο κάτοχος, όχι το καπέλο)!

..μία για τη χαριτωμένη μου μικρή λιακάδα!

..μία για τον μοναχικό παλιάτσο..

..να και μια στο κατόπι του οδοιπόρου!

..και μια γι΄αυτόν που ξέρει 2 ή 3 πράγματα και μας λέει πάντα περισσότερα!

(Ετικέτες: inviting skies)

14 βουτιές:

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (9-9-10, 8:49)

Αν και τα παιχνίδια αυτά μου την δίνουν λίγο…

Το συγκεκριμένο μου προξένησε το ενδιαφέρον ίσως γιατί αυτοί που το αποπειράθηκαν και διάβασα σκέψεις τους … ήταν τόσο λεπτεπίπεπτα σκιαγραφημένες… τονίζοντας πόσο διαφορετικά ωραίοι είμαστε, νιώθουμε, σκεφτόμαστε, βιώνουμε…

Ο πίνακας του Gauguin μου άρεσε πολύ… θα τον ψάξω καλύτερα…

Ευρύνοος είπε… (9-9-10, 12:54)

Όπως είπε ο ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ απο πάνω, έτσι κι εγώ, όταν είδα το παιχνίδι, σκέφτηκα οτι μπορούμε να παίζουμε δίνοντας «κάτι»..
κάτι περισσότερο απο σκότωμα χρόνου..

όμορφα χρώματα βγάζει ο καθένας μας..

καλημέρα, Μ.!

🙂

miss little sunshine είπε… (9-9-10, 14:35)

Τι ωραία που τα γράφεις!! Ευχαρίστως θα αποδεχθώ την πρόσκληση οσονούπω!! Εχουμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Πάρα πολλά ομορφη Σαλονικιά!

sterianizali είπε… (9-9-10, 22:35)

Λατρεύω τα παιχνίδια. Παρκάρω το χαμογελαστό καπέλο μου κι αρχίζω να μετρώ αγάπες. 

Τί καλό έχουν προγραμματίσει για απόψε τα σινεφίλ όνειρα σου;

new-girl-on-the-blog είπε… (10-9-10, 1:43)

* ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ
..μ΄αρέσει το «λεπτεπίλεπτα σκιαγραφημένες», μ΄αρέσει πολύ!

..να ψάξεις και…ν΄αρχίσεις ν΄απαριθμείς κι εσύ τ΄αγαπημένα!

Καλό δρόμο..
🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (10-9-10, 1:45)

* Ευρύνοος

Εσύ…μου ξέφυγες, γιατί σε είχαν ήδη επιλέξει! 😉

Είδες πόσο όμορφη μπορεί να γίνει η καθημερινότητά μας;

Καλημέρα, Τ.!

new-girl-on-the-blog είπε… (10-9-10, 1:48)

* miss little sunshine
Α, τι καλά, θα περιμένω!
Σ΄ευχαριστώ, κοριτσάκι μου καλό (για όλα)!

(πολλά, ε;)
😉

new-girl-on-the-blog είπε… (1019-10, 1:52)

* sterianizali
Πόσο χαίρομαι!!
Αναμένω με αγωνία..
(τι έγινε, το σερβίτσιο έμαθε τους παρδαλόχρωμους χορούς;)

..οι σινεφίλ απανταχού της ονειροχώρας θα χρειαστεί να περιμένουν..ο ύπνος μου είναι υπο ανακαίνιση…από «ραντεβού το Σεπτέμβρη» θα περάσουμε μάλλον σε «ραντεβού τον Οκτώβρη»!
🙂

Iανος είπε… (10-9-10, 23:37)

Τελικα ξερω που στελνω προσκλησεις!Τι ομορφη και εξω απο τα συνηθισμενα δεκαδα!Σε ευχαριστω που εισαι παντα μια ευχαριστη εκπληξη!¨:))

new-girl-on-the-blog είπε… (11-9-10, 1:22)

Χάρηκες, Ιανέ μου;
Πολύ σ΄ευχαριστώ για την πρόσκληση και για την ευγένειά σου..!

(..περιμένω το επόμενο παιχνίδι!!)
😉

Talisker Stt. είπε… (15-9-10, 15:11)

Oi φρεζιες ειναι παρα πολυ δυσκολες σαν εργο..
γι αυτο στις σχολες συνηθως βαζουν πρωτα ρόδια , ενα ζευγαρι μποτες και μια πιατελα 
(να καλυπτει τα παντα ξερεις λιγο νεκρη φυση , μια εσανς Βινσεντ και κατι μινιμαλ::)))) 

-την πρωινη παχνη κι εγω την εχω γραψει παλια …μου αρεσει τρελλα!!:_))

xxxxxx

new-girl-on-the-blog είπε… (15-9-10, 21:15)

Καλώς την Talisker! 

..δύσκολες οι φρέζιες, ε; (χμ..κοίτα, γι΄αυτό κι εγώ επιμελώς δεν αποκάλυψα αν..τα κατάφερα ή όχι-χιχι!!)
(..εμείς είχαμε φρέζιες, σκουλαρίκια, μπουκάλια αρωμάτων…!)

Ψηφίζουμε πρωινή πάχνη λοιπόν! 😉

Χθες βράδυ διάβασα τη δική σου δεκάδα (+ τις 3 στιγμές) και τ΄άφησα για σήμερα να μπω ν΄αφήσω σχόλιο, αλλά με πρόλαβες!
Τρέχω αμέσωωωως!!
🙂

Basilis είπε… (16-9-10, 16:42)

αυτο το τοπ πολυ μου αρεσε … πολυ ιδιαιτερο !! ❤

new-girl-on-the-blog είπε… (17-9-10, 13:20)

Ευχαριστώ, Βασίλη, χαίρομαι που σου άρεσε πολύ!
🙂

************************************************************************************************************

18.9.10

..καμιά φορά νομιμοποιείται κι η παρανομία!

Παράνομοι; …Το δηλώνει τ΄όνομά τους!

Ταλαντούχοι; …Αδιαμφισβήτητα!!

Maraveyas Ilegal: η ιστορία μιας συναυλίας!

5 Ιουνίου..αυτή ήταν η αρχική ημερομηνία της συναυλίας της αγαπημένης μπάντας στη Θεσσαλονίκη.

Όταν το έμαθα έβγαλα φλύκταινες, αφρούς απ΄το στόμα…ε, χμ..καλά, η αλήθεια είναι ότι υπερβάλλω λίίίγο…Πάντως το σίγουρο είναι ότι αναρωτήθηκα αγανακτισμένη: «πώς, παρακαλώ, αποφάσισαν έτσι αυθαίρετα* να δώσουν συναυλία σε ημερομηνία που δε θα βρίσκομαι στην πόλη;»

(* αυθαίρετα=χωρίς να με συμβουλευθούν)

Κι ότι ήμουν σχεδόν έτοιμη να..μεταλλαχθώ από ορκισμένη φαν..σε…οργισμένη φαν….έφτασαν τα ευχάριστα νέα! 

Η συναυλία αναβλήθηκε και ορίστηκε νέα ημερομηνία…

17 Σεπτεμβρίου..

Μύλος-Βαβυλωνία.

Ως comme il faut concert goer (σικ!) που είμαι, έφτασα εκεί μισή ώρα περίπου νωρίτερα από την έναρξη και περίμενα εναγωνίως να βγει η μπάντα στη σκηνή!

Η συναυλία ξεκίνησε με τη νέα συμφωνική σύνθεση του Κωστή «Δε Νιώθω Τίποτα»…ένα κλασικό έργο, για πιάνο και φωνή!!

Στη συνέχεια…τραγουδήσαμε, χορέψαμε, διασκεδάσαμε (όλα σε ποσότητες μεγάλες και…ποιότητα ανάλογη)!!

Το Welcome to Greece ήταν αυτό που έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα και τα πόδια αποχωρίστηκαν το έδαφος!!

«..άσε το αύριο μέσα στα χρέη, welcome to Greece and have a nice day!»..σε δυο στίχους συμπυκνωμένη η φιλοσοφία του νεο-έλληνα!

Ακολούθησε η αγαπημένη μου..παράνομη ζαρντινιέρα, η «Ζαρντινιέρα ιλεγκάλ»!

Κλείνω τα μάτια και μεταφέρομαι σε μια πολύχρωμη παρέλαση με δυνατή μουσική…σ΄ένα mardi gras χωρίς τελειωμό!

Ένας ρυθμικός «Εθισμός» έφτασε ήσυχα, για να χαμηλώσει (για λίγο, μη φανταστείτε!) τους τόνους…η φωνή «θολή» κι η ματιά «ραγισμένη»..το σκηνικό τοποθετήθηκε στην εποχή της ποτο-απαγόρευσης…μια ιστορία αγάπης με τέλος λυπημένο..!

..κι η ένταση ανέβηκε και πάλι με το «Going away»-πάμε όλοι να φύγουμεεε!

«Θα σας το πω τραγουδιστά
για να ακουστεί πιο μαλακά
Θα τα σπάσω όλα
και θα βάλω και φωτιά»

(θα παραμείνει αχολίαστο..)

Ακολούθησε βέβαια δυνατά το «Κάτω απ΄τον πάτο» και…φέρανε τα πάνω-κάτω (μπορεί και τα κάτω-πάνω, δεν είμαι απολύτως βέβαιη πια)!!

Κι ήρθε το παίξιμο του Ilan στο «Gypsy powah» που έκανε την τζαζ φιλοδοξία του κάθε ανίδεου σαξοφωνίστα να χλωμιάσει! Eat his jazz-y dust!

…η ζήλια καλό πράγμα δεν είναι, Κωστή, εμένα ν΄ακούς…έξω απ΄το σπίτι της σ΄έφερε κι ακόμα περιμένεις ν΄ανοίξει τραγουδώντας «‘Ασε με να μπω» (σχετικό-άσχετο: πού είναι το Video clip No 2;)..!

Και το άλλο, πού το πας; Ότι ακόμα ψάχνεις να βρεις και τραγουδάς «Πού να βρω μια να σου μοιάζει»; Πάει τόσος καιρός…κι από τις «Δύο γυναίκες» καμιά δεν της μοιάζει; (…και στο κάτω-κάτω γιατί να της μοιάζει;)

Πάντως εμείς μια χαρά χορέψαμε με…τον «πόνο» σου!!!

Ε…και μόλις ακούστηκε η πρώτη ατάκα για το αγαπημένο «Τρελό από χαρά» άρχισαν ξανά οι χοροί και οι φωνές (μια φορά πρέπει αυτό το τραγούδι να τ΄ακούσω Live στην Ικαρία-πάει και τελείωσε)!

Γι΄άλλη μια φορά «Κυριακή εκδρομή»-μας ταξιδεύει πάντα, όποια μέρα..

Όταν δε ακούμε το «Δε με πείθεις» και «Στο δρόμο» και προσπαθούμε όλοι μαζί να συναγωνιστούμε τον Κωστή στο «ποιός θα χορέψει ή/και θα τραγουδήσει γρηγορότερα» έρχεται το αποκορύφωμα της βραδυάς!!! (…πιο γρήγορα, σου λέω!)

«..είναι οι ώρες δύσκολες τα βράδυα και σε πνίγουν

θέλεις αέρα θέλεις φως κι οι πόρτες δεν ανοίγουν..»

(…αυτή την εικονική ασφυξία κι αν δεν την έχουμε νιώσει!!)

..κι αν τα όνειρα είν΄αυτά που μας περνούν σε μια διάσταση μαγική πολλές φορές..το να «Ονειρεύεσαι» μηδενικά (χρήμα, δόξα) σίγουρα δεν αποτελεί υπόδειγμα ονείρου!

Αποτελεί όμως σίγουρα ένα κομμάτι όμορφο, με στίχους ατσάλινους (ειδικά στο τελευταίο κουπλέ)..

Λικνιστήκαμε ρυθμικά στο άκουσμα του «Δε ζητάω πολλά» και τραγουδήσαμε όλοι μαζί το αγαπημένο ρεφραίν..!

Ανάμεσα σ΄όλα τα αγαπημένα τραγούδια..

..ακούσαμε και διασκευές σε τραγούδια άλλων..Renato Carosone, Paolo Conte..

..τραγούδησε ο Άγγελος (γιατί όχι το «Mary don΄t you weep» που το περιμένουμε πάντα και το θέλουμε και το αγαπάμε;), ο οποίος και πάλι «κέντησε» στις χορδές του κοντραμπάσο του!

..τραγούδησε η καλλίφωνη και πολυ-τάλαντη Βασιλική (Κακοσαίου)!

..έδωσε ρεσιτάλ σε αυτοσχεδιασμούς (σε κιθάρα και…πεταλιέρα!) ο Γρηγόρης!

..έδωσε ζωή στα τύμπανα ο Νίκος!!

…και (αφού πρώτα έγραψε τα τραγούδια)…τραγούδησε, χόρεψε, έπαιξε ακορντεόν και πιάνο, αστειεύτηκε μοναδικά ο Κωστής βεβαίως-βεβαίως!!!

Επίσης, ακούσαμε την υπέροχη «Λόλα»-φρέσκια, ελεύθερη κι ωραία!

Φυσικά και κάθε φορά είναι αδύνατον να θυμηθώ ποιά ήταν η σειρά των τραγουδιών…ο χορός, το τραγούδι και τα γέλια είναι η αιτία!

Σίγουρα όμως θυμάμαι ότι το φινάλε είναι πάντα χρωματισμένο μελαγχολικά απ΄τους στίχους και τη μουσική του «Δεν σταματώ»…(ξημερώνει και φεύγω..)

Ευχαριστούμε, Maraveyas Ilegal, για το κέφι, τη δημιουργικότητα, τους υπέροχους swing, ska, gypsy, bossa nova (και…και….) ρυθμούς σας!

 

* παράπονο Νο1:  μα πού πήγαν αυτή τη φορά οι Gogol Bordello, οι Negresses Vertes, οι Madness;;;

παράπονο Νο2: εξακολουθούν να μας λείπουν τα «3 μΕρμηγκάκια»..

* παρατήρηση Νο1: από τον τελευταίο δίσκο μόνο το «Όργιο στο υπόγειο» έλειπε!

* παρατήρηση Νο2: ίσως ο κόσμος χθες να μην ήταν εξ ολοκλήρου..»ο κόσμος σας» κι ίσως να υπήρξαν και υποτονικές στιγμές, αλλά…χμ…κι εσείς μου φάνηκε ότι μπορείτε να δώσετε και πάνω απ΄το 150%!! 😉

* Κωστή, ένα είναι το σύνθημα: Δώσε Νέα Τραγούδια (στο λαό σας)!!

(Ετικέτες: βράδυα ilegal, (a)live and kickin’, η μουσική εξημερώνει τα ήθη, Ταλέντο εν όψει, χαμογέλα)

2 βουτιές:

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (21-9-10, 2:00)

Στην αρχή ο Κωστής μου φάνηκε επιπόλαιος… οκ μην τσατίζεσαι… ακούγοντας όμως ξανά και ξανά στίχους και μουσική του … εθίστηκα ένα πράγμα… ταλαντούχος και ευρηματικός…

Ζήλεψα λίγο… εχω μείνει πίσω στις συναυλίες…

Μουσικό φιλί… λα λα λα!

new-girl-on-the-blog είπε… (21-9-10, 2:48)

Καλά που ήταν μόνο η αρχή «παρεξηγήσιμη»..χιχι!

Πράγματι, πρόκειται για ταλαντούχο στιχουργό-συνθέτη-ερμηνευτή κι οι υπόλοιποι μουσικοί της μπάντας του είναι ένας κι ένας!

Μη ζηλεύεις..ξεκίνα!
(..την Παρασκευή έχουμε Ska Cubano!!)

Λα!
🙂

************************************************************************************************************

22.9.10

fresh pop mint!

Μέντα. 

Ποώδες αρωματικό φυτό της οικογένειας των χειλανθών (των εύκρατων περιοχών, παρακαλώ).

..απεχθάνομαι τη μυρωδιά και τη γεύση.

..ακόμα και στo άκουσμα του ονόματος ανατριχιάζω (δυσάρεστα).

(άλλη) Μέντα

Μελωδικά δροσερά τραγούδια! Ωραία εξώφυλλα δίσκων! Θαυμάσια ιστοσελίδα!

(..χμ..σα να μ΄αρέσει αυτή η μέντα!)

Τετραμελές μουσικό γκρουπ (πρώην Ομάδα Περιφρούρησης), που υπάρχει στην ελληνική μουσική σκηνή από το 1999.

Κώστας Βλάχας-κιθάρα και φωνή , Νίκος Παπαδημητρίου-μπάσο και φωνή), Πάνος Γαλάνης-τύμπανα, Δημήτρης Λαϊνάς, πλήκτρα και φωνή.

2000: πρώτος δίσκος, «Στον πλανήτη του Εδμούνδου»

2003: δεύτερος δίσκος, «Σε καινούργια μπάντα»

2007: τρίτος δίσκος, «Ινστρουμέντα»

2010: τέταρτος δίσκος,  «Ποπ»

Το video clip είναι για το πρώτο τραγούδι, «Οι χαρές«, του τελευταίου δίσκου τους.

(σκηνοθεσία: Γρηγόρης Ρέντης – μαζί τους στο τραγούδι: Ελένη Τζαβάρα, aka Etten).

Χαρείτε!

* ιστοσελίδα:  εδώ (εμπνευσμένος δημιουργός της: dB)

* myspace σελίδα: εδώ 

(Ετικέτες: art will save the day, η αιώνια λιακάδα)

10 βουτιές:

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (23-9-10, 1:08)

too much pop

Το βιντεάκι έχει πλάκα!

🙂

Ευρύνοος είπε… (23-9-10, 1:16)

Ωραία μουσικούλα..

χαριτωμένη..

δέν τους ήξερα..
όλο κάτι μαθαίνω απο σένα 🙂

καλησπέρα, Μ.!

new-girl-on-the-blog είπε… (23-9-10, 21:30)

* Οδοιπόρος
Pop is good (for our health)!
😉

new-girl-on-the-blog είπε… (23-9-10, 21:32)

* Ευρύνοος
Είδες την ιστοσελίδα τους; Πολύ χαριτωμένη κι αυτή, δεν είναι;

Χαίρομαι που μαθαίνεις κι εσύ κάτι από μένα..εγώ έχω μάθει τόόόσα πολλά από σένα!

(..ευχαριστώ!)

Καλησπέρα, Τ.!
🙂

Πέιπερ Πλέιν είπε… (24-9-10, 19:15)

🙂 χαριτωμενιές 🙂 θελω και γω να πηγαινω στη σχολη με μια τετοια στολη!

Talisker Stt. είπε… (24-9-10, 21:10)

οτι πρεπει να ξεκινας τις γαμοδευτερες που λεει και η Μαγια!!!

θα το ανεβασω τη Δευτερα
καταπληκτικο το βιντεακι 
-αισιοδοξο!!::))))))))))

new-girl-on-the-blog είπε… (25-9-10, 20:24)

* Πέιπερ Πλέιν
Ναιαιαιαι! Να το κάνεις!! (..θα ΄ρθω ν΄απαθανατίσω τις αντιδράσεις!)
:-))

new-girl-on-the-blog είπε… (25-9-10, 20:26)

* Talisker Stt.
Χαχαχαχα! ..και τη Δευτέρα, και την Τρίτη, και…και..!
😉

Dreamer είπε… (12-10-10, 1:36)

Άκου και ονειροπαγίδα αν δεν το χεις κάνει ήδη 🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (12-10-10, 20:57)

* Dreamer
Ναι, ναι, έχω ακούσει!
😉

************************************************************************************************************

26.9.10

..παράδοξα και υπερ-ρεαλιστικά!

"The Magic Circus", Mark Ryden

..όχι, όχι, τα παράδοξα του Ζήνωνα δεν έχουν καμία σχέση με την ανάρτηση! 

..ούτε θ΄ασχοληθούμε απόψε με την σουρεαλιστική τέχνη του Man Ray, του Luis Buñuel, του Juan Miro, του André Breton ή του Guillaume Apollinaire!

 ..είναι όμως κάποιες καταστάσεις που όταν συμβαίνουν..καταλαβαίνεις ότι δεν τις διέπει καμία λογική! 

..καταστάσεις σουρεάλ με λίγα λόγια.

* Ίος, καλοκαίρι, στο δρόμο προς τη Χώρα: 

καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα κι έχουμε σταματήσει (ένα αμάξι και μια μηχανή-παρέα με την Φ., την Α., τον Σ. και μία «απρόσκλητη») για να βγάλουμε φωτό. Ξαφνικά έχουμε βρεθεί να είμαστε περικυκλωμένοι από μια παρέα νεαρών Ιταλών (θα ΄τανε καμιά δεκαριά) που έχουν εισβάλλει στο κάδρο της φωτογράφισης και ζητούν να φωτογραφηθούν μαζί μας! 

 * Θεσσαλονίκη, πλατεία Άθωνος, «Ούζο στον πίνακα»: 

η Σ. επιμένει να πάμε για μεζεδάκια, περισσότερο όμως γιατί θέλει να μου γνωρίσει το νέο της φλερτ! Μετά το φαγοπότι λοιπόν, έρχεται η ώρα που σερβιρίστηκε το γλυκό-παγωτό συγκεκριμένα. Καλοκαίρι, ζέστη, το παγωτό  άρχισε γρήγορα να λιώνει. Στα μπολάκια (όσων δεν πρόλαβαν να το χαρούν!) έχει μείνει μια ρευστή λευκή μάζα που (στην όψη τουλάχιστον) δε θυμίζει σε τίποτα το παγωτό βανίλια που είχε κάνει τη δροσερή του εμφάνιση λίγα λεπτά πριν! Το..»φλερτ» λοιπόν παίρνει στα χέρια του το μπολάκι και, με απόλυτη φυσικότητα, αρχίζει να ρουφάει τη λευκή ζεστή μάζα…(ρομαντική εικόνα) 

* Νεστόριο, River party festival: 

μεσημέρι, ντάλα ήλιος..έχω βρει μια σκιερή θέση κοντά στη σκηνή και χαζεύω το sound check του Σωκράτη Μάλαμα. Με πλησιάζει ημίγυμνος (από τη μέση και πάνω) τύπος με καπελάκι ριγέ πολύχρωμο (με reggae υποψία στο γείσο) και μαλλί ρ-άστα (να πάνε)-ο Δ., ο οποίος μου πιάνει την κουβέντα με μια σαχλή δικαιολογία και καταλήγω να γελάω δυνατά για μισή ώρα! Όταν σηκώθηκε να φύγει προσέχω ότι το μαλλί όχι μόνο είναι ψεύτικο, αλλά είναι μέρος του καπέλου!

* Πομπηία, sightseeing, μεσημέρι καλοκαιριού, θερμοκρασία 40+ βαθμοί Κελσίου: 

έχουμε δει όλα τα αξιόλογα και κατά την έξοδο παρατηρώ άγνωστη τουρίστρια, η οποία φοράει το απόλυτο παπούτσι για ξενάγηση στα ερείπια μιας αρχαίας πόλης..γόβα στιλέτο!

(αυτό το είδος παπουτσιού θα πρέπει κανονικά να απαγορεύεται σε τέτοιους χώρους) 

* σουρεάλ στίχοι τραγουδιών-άλλη ιστορία αυτή.

(δε θ΄αναφερθώ σε στιχουργούς-που-δεν-τους-ξέρουν-παρά-μόνο-οι-συγγενείς-κι-οι-φίλοι-τους, αλλά σε διάσημους και ταλαντούχους, κατά τ΄άλλα, δημιουργούς). 

«..κλαίω κι οδηγώ στην Αττική οδό και κάτω απ’ τη ζακέτα φοράω νυχτικό» (και θα φάω κι ένα αυγό, όπως θαυμάσια συνέχισε το στίχο ο φίλος Κ.!)-της Σάννυ Μπαλτζή 

«..μα η χαρά μας, δεν πιάνει τόπο, γιατί οι μαλ*κες έχουν τον τρόπο. Από τη στάχτη ξαναγεννιούνται κι όλους εμάς δεν μας λυπούνται»-του Georges Brassens

«..το κομμένο Depon κυνηγάω στο σεντόνι..»-της Λίνας Νικολακοπούλου 

«..με ποιον θα μοιράζομαι το κρύο νερό του χαλασμένου θερμοσίφωνα;»-της Μάρως Μαρκέλλου 

* Θεσσαλονίκη-, πλατεία Αριστοτέλους, ώρα μεταμεσονύκτια: 

έχω τελειώσει απ΄τη δουλειά κι είμαι καθισμένη σε στάση λεωφορείου. Απέναντι μια παρέα παιδιών επιδεικνύουν τις ικανότητές τους στ΄ακροβατικά πάνω σε skate boards! Έχουν στήσει στη μέση ένα εμπόδιο από κουτιά και πηδούν από πάνω κι άλλα θεαματικά. Ούτε κι εγώ ξέρω πόσα λεωφορεία πέρασαν χωρίς να τους δώσω καμία σημασία! 

* Πινακάτες-Πήλιο, χειμώνας: 

βολτάρουμε στο χωριό (με τη Φ, την Τ., Τη Β., τον Β., τη Λ. και τον Μ.). Σ΄ένα στενό δρομάκι βλέπω ένα ωραίο παράθυρο και το φωτογραφίζω..πλησιάζω και κοιτάζω το εσωτερικό του σπιτιού..υπέροχο! Λίγα λεπτά αργότερα βρισκόμαστε μέσα στο σπίτι, να πίνουμε λικεράκια, προσκεκλημένοι της ευγενικής κυρίας του σπιτιού (η οποία μας ξενάγησε ευχαρίστως σε όλα τα δωμάτια, τα οποία παρεμπιπτόντως ήταν διακοσμημένα με εξαιρετικό γούστο)! 

* Βενετία, λιμάνι: 

προχωρώντας στην προβλήτα παρατηρώ έναν ξυλινο κορμό που από μακριά μοιάζει σαν έργο τέχνης..πλησιάζοντας διαπιστώνω ότι επάνω του έχει κολλημένες αμέτρητες (μασημένες) τσίχλες!

*..αγαπημένη σουρεάλ φράση-σχόλιο του ταλαντούχου Α.: 

«..ένα επίμονο αλκοολικό τραπεζάκι που δίδαξε όλους τους τοπικούς χορούς στο παρδαλόχρωμο φλιτζανάκι του καφέ μου..» 

..πόσες σουρεάλ εικόνες, καταστάσεις, ιστορίες έχει ο καθένας μας να διηγηθεί! 

Θα μ΄ενδιέφερε πολύ να τις διαβάσω!

Ευρύνοε, ξεκίνα να εξιστορείς (ένας «τρελός» σαν κι εσένα, θα ΄χει να πει πολλά)! 

Talisker, είμαι βέβαιη ότι η γλωσσίτσα-ροδάνι θα διαπρέψει κι αυτή τη φορά! 

Dazed n’ confused, νομίζω ότι μια τέτοια ανάρτηση θα κάνει πάταγο στην επανεμφάνισή σου! 

..κι η τελευταία προτροπή-πρόσκληση είναι προς τον Bosko, γιατί πιστεύω ότι θα έχεις πολλά να πεις! 

..τέλος ανάρτησης μ΄ένα στίχο ζωής..

«Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας, στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή 

Συνηθισμένοι καθένας στο ρόλο του, κι η φαντασία μας έχει χαθεί. 

Την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ, για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ..» 

(Νικόλας Άσιμος)

* η αφορμή δόθηκε από την ανάρτηση του Vam33 (ευχαριστώ!)

* μουσική στο βάθος: «Κλείστε το γενικό», kyrios K.

Advertisements

One thought on “Σεπτέμβριος

  1. Very cool keep it up

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: