Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

ΙΟΥΝΙΟΣ

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

**************************************************************************************************************

10.6.10

..(ήταν οι καιροί περισσότεροι από ένας)…

Μια φορά να μην πούμε ονόματα φίλων..τόπων..

(κι η μουσική ας είναι μια φορά χωρίς τίτλο..)

Μια φορά..χαμογέλασες με αφορμή μια σκέψη….κι ήσουν ανάμεσα σε κόσμο! 

Κάποιος σε κοίταξε περίεργα..

(κι ένας άλλος χαμογέλασε «ανταποδίδοντας»)

Μια φορά…ο χρόνος δεν γιάτρεψε την πληγή..όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε χρόνος που σέβεται τον εαυτό του και τις υποσχέσεις του! 

Μα..μήπως δεν ήταν ο χρόνος που έδωσε υποσχέσεις; 

Ο ρόλος του γιατρού θα ήταν καλύτερο να είχε δοθεί σ΄αυτόν που χάραξε την πληγή;

Σίγουρα αυτός θα ήξερε καλά πώς να γιατρέψει..

(μα ήταν απών στις οντισιόν κι ο ρόλος δόθηκε στο χρόνο)

Μια φορά..κοιμήθηκες βαθιά και για ώρες πολλές..όνειρο κανένα..καμία «τηλεόραση με το φως της να τρεμοπαίζει όλη νύχτα στο κεφάλι σου χωρίς να την παρακολουθεί κανείς», όπως έγραψε ο συγγραφέας. 

(«Το κανάλι των Ονείρων», όπως το ονόμασε, δεν είχε πρόγραμμα το βράδυ εκείνο)

Μια φορά..είπες να δώσεις τόπο στην οργή..κι ήταν ο τόπος που της έδωσες μεγάλος κι όμορφος..

(κι έμεινε εκεί για καιρό)

Μια φορά..έκλαψες ποτάμια (δίχως γυρισμό).

Μια φορά…η γεύση ενός γλυκού έκοψε τη φόρα μιας άχαρης σκέψης..

(το κέικ είχε μέσα βύσσινο γλυκό του κουταλιού κι ήταν λουσμένο με λευκή σοκολάτα)

Μια φορά..σε ταξίδεψε η φωτογραφία ενός τρομπετίστα..η μπρούτζινη λάμψη της..τα φουσκωμένα μάγουλα του μουσικού..

(το βλέμμα του φωτογράφου που δεν είδες, μα τον ονειρεύτηκες…)

Μια φορά..η εμπιστοσύνη χάθηκε απρόσμενα κι άρχισες να χαίρεσαι με εγκράτεια..αλλά αυτού του είδους η χαρά μοιάζει με χαμόγελο σε περίοδο πένθους..

(κι είναι το χαμόγελο παράταιρο σε τούτες τις περιστάσεις)

Μια φορά…έζησες στιγμές όπως είχες ευχηθεί..κι όταν τέλειωσαν όλες, συνέχισες να ζεις..»Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις..», έγραψε ο ποιητής.

(και μην αφήνεις άλλους να το κάνουν)

Μια φορά..είπα ψέμμα. Το βάφτισα «αθώο»..

(και κατηγορία δεν του απαγγέλθηκε ποτέ.)

Μια φορά..κάποιος ασήμαντος έκλεψε τις νότες…

(μα στα χέρια του δεν είχαν καμιά αξία!)

**************************************************************************************************************

16.6.10

Project yourself!
48 hour film project..

Διαγωνισμός..

 Ανάθεση ενός κινηματογραφικού είδους-ύφους, ενός χαρακτήρα, μιας ατάκας….

 «Ανήκεις σ΄αυτούς που όταν ξεκινάνε να δουν όνειρο βλέπουν πρώτα κλακέτα;»

 «Εάν όταν σου λένε να κλείσεις το φως , σκέφτεσαι τι διάφραγμα να βάλεις…»

 (γράφει στην επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του project)

 Έχεις 48 ώρες να φτιάξεις μια ταινία μικρού μήκους χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που σου δόθηκαν..

(ελάχιστη διάρκεια τα 4΄και μέγιστη τα 7΄)

 Η έμπνευση ήρθε από το 24 hour plays – δημιουργία θεατρικού έργου μέσα σε 24 ώρες! (για πρώτη φορά στην Ελλάδα – Αθήνα – στις 23 και στις 30 Μαρτίου φέτος).

 Από Νέα Ορλεάνη, Μελβούρνη και Ρώμη σε Ουτρέχτη, Τελ Αβίβ, Λονδίνο και Σικάγο..δημιουργοί ταινιών ανά τον κόσμο παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό που διοργανώνεται στην πόλη τους.

Από το 2008 στην Ελλάδα (Αθήνα).

 Η διοργάνωση φέτος έλαβε χώρα στο διάστημα από 14 Μαϊου έως 8 Ιουνίου και συμμετείχαν 44 ταινίες!

 Τα βραβεία δόθηκαν..

Αυτοί ήταν οι καλύτεροι..

Ταινία Νο 1:   

«Το άλλοθι», ταινία ληστείας 

Σκηνοθεσία: Άκης Πολύζος

Μουσική: Δημήτρης Φριτζάλας 

(γράφει και παίζει μουσική-έχει κυκλοφορήσει τον δίσκο «Σπηλιά» με τους Μπατάγια)

Ταινία Νο 2 (αναπληρωματική):   

«Lighter life»ντοκυμαντέρ φαντασίας

Σκηνοθεσία: Αντώνης Σωτηρόπουλος + Lee bakogiannakis

Ταινία Νο 3 (αναπληρωματική):   

«Black swan»ταινία μυστηρίου

Σκηνοθεσία: Μωρίς Ραφαήλ

Μουσική: Ζακ Στεφάνου

Σκηνοθεσία: 

Άκης Πολύζος («Το άλλοθι»)

Σενάριο:

Αντώνης Σωτηρόπουλος («Lighter life»)

Φωτογραφία:

Αντώνης Κουνελλάς («Το άλλοθι»)

Μοντάζ:

Αντώνης Σωτηρόπουλος + Lee bakogiannakis
(«Lighter life»)

Ερμηνεία άνδρα ηθοποιού:

Μάριος Αθανασίου 

(να σημειωθεί και η ερμηνεία του Νέστορα Κοψίδα, φίλου του Θεμιστοκλή-Μ. Αθανασίου, με την καταπληκτική γκριμάτσα-έκφραση όταν ο Θεμιστοκλής του ζητάει να πάει στο πρακτορείο έχοντας «χαρούμενη διάθεση»!)

(«O tempo veio», ταινία ιστορικής φαντασίας-σκηνοθεσία: Γιάννης Μικρός)

Ερμηνεία γυναίκας ηθοποιού:

(για την μικρή) Ελισσάβετ Σταμάτη 

(«Μπα, δε θα πάρω…», ταινία φίλων-σκηνοθεσία: Παύλος Σταμάτης)

Μουσική επένδυση:

Αλέξανδρος Γιάκας + Αντώνης Σωτηρόπουλος
(«Lighter life»)

Ήχος:

Δημήτρης Άνθιμος («Lighter life»)

Παραγωγή:

Αντώνης Σωτηρόπουλος («Lighter life»)

Βραβείο κοινού:

«Αχ αγάπη μου» (ταινία ληστείας-σκηνοθεσία: Μάρκελλος Πλακίτσης)

Συγχαρητήρια σε όλους!

 

* Ο διαγωνισμός υφίσταται από το 2001

* Φέτος εμφανίστηκαν και τα: 48 hour music project, 48 hour fashion project

* Μπορείτε να δείτε τις φετινές ταινίες-συμμετοχές εδώ

**************************************************************************************************************

20.6.10

Have a little faith!

..Πριν από μερικές μέρες, εντελώς τυχαία, «έπεσα πάνω» σ΄ένα video..«Do you want the truth or something beautiful?» ο τίτλος του τραγουδιού και το μουσικό ύφος είχε κάτι από soul, μια δόση pop και η φωνή της τραγουδίστριας μου θύμισε Amy Winehouse ίσως και Duffy..έψαξα κι άλλα τραγούδια κι έφτασα να σκεφτώ ότι ο τρόπος που τραγουδάει μου θύμισε ίσως τη Sarah Vaughan (σε άλλους θυμίζει την Etta James)!

Άρχισα να ψάχνω λοιπόν το βιογραφικό της τραγουδίστριας..

Paloma Faith (γεννημένη Paloma Faith Blomfield), 24 χρόνων, Βρετανίδα στην καταγωγή (με Ισπανό πατέρα και Αγγλίδα μητέρα).

(photo by Alice Hawkins)

Με σπουδές χορού και υποκριτικής, άλλαξε αρκετά επαγγέλματα πριν να καταλήξει σ΄αυτό της τραγουδίστριας (μέχρι και βοηθός μάγου υπήρξε!).

Όταν ακόμη σπούδαζε στο κολλέγιο, δούλευε παράλληλα και σε μία pub, όπου τραγουδούσε στη μπάντα του ιδιοκτήτη του μαγαζιού (αργότερα η μπάντα ονομάστηκε Paloma + The Penetrators). 

(photo: independent.co.uk)

Εκεί την άκουσε ένας ανιχνευτής ταλέντων της δισκογραφικής εταιρίας Epic, την κάλεσε για ακρόαση και μετά από κάποια «σκαμπανεβάσματα» έφτασε να υπογράψει!

Αρνήθηκε να συμμετάσχει στη μπάντα της Amy Winehouse και άρχισε να γράφει και να ερμηνεύει τα δικά της τραγούδια.

(photo: guardian.co.uk)

Το μουσικό της ντεμπούτο έγινε to 2008 με το «It ΄s Christmas (and I hate you)», ντουέτο με τον μουσικό Josh Weller.

Paloma + Josh

Στα μέσα του 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο της single «Stone cold sobber», το οποίο έφτασε στο Νο 17 του UK singles chart.

Ακολούθησε το δεύτερο single «New York» τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, φτάνοντας ως το Νο 15 του UK singles chart.

Όταν κυκλοφόρησε το album της, «Do you want the truth or something beautiful?» έφτασε στο Νο 9 του UK album chart κι έμεινε εκεί για 16 εβδομάδες!

Τρίτο single το ομότιτλο του album και τέταρτο το «Upside down» (αυτά δεν τα πήγαν και τόσο καλά στα charts).

 Το album «Do you want the truth or something beautiful?» περιλαμβάνει 10 υπέροχα τραγούδια!

Με μεγάλη δυσκολία μπορώ να ξεχωρίσω τ΄αγαπημένα μου..ίσως το ομότιτλο, το «Smoke and mirrors» και το «Technicolour» να είναι ανάμεσα σ΄αυτά!

(photo by Diana Gomez)

Ως ηθοποιός, έπαιξε σε κάποιες σειρές της τηλεόρασης, καθώς και σε κινηματογραφικές ταινίες..πιο γνωστή σ΄εμάς το «The imaginarium of Doctor Parnassus», όπου έπαιξε τη Sally, τη φιλενάδα του διαβόλου (Tom Waits).

Sally and Mr. Nick!

 Ακούστε την και μη βιαστείτε να τη συγκρίνετε…είναι one of a kind! 

(ειδικά..μην τη συγκρίνετε στυλιστικά με την kitsch persona Lady Gaga…ουδεμία σύγκριση!)

(photo: changetherecord.net)


* Περισσότερα για την Paloma εδώ κι εκεί
* Πρόσφατη συνεντευξη στο Absolute radio κατά τη διάρκεια του Isle of Wight festival εδώ

**************************************************************************************************************

29.6.10

 ..όποια δουλειά..αλλά με πάθος!

Sean Aiken.

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε (Διοίκηση Επιχειρήσεων) στον Καναδά.

Το 2005, όταν αποφοίτησε, συνειδητοποίησε ότι…δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει στη ζωή του!

Άρχισε λοιπόν να ψάχνει μια δουλειά για την οποία θα αισθάνεται πάθος!

Από το Φεβρουάριο του 2007 ως το Μάρτιο του 2008 ταξίδεψε στην Β. Αμερική για 52 εβδομάδες.

Κάθε εβδομάδα έκανε και μια διαφορετική δουλειά..οποιαδήποτε δουλειά του πρόσφεραν!

Τα χρήματα της αμοιβής της κάθε δουλειάς ζητούσε από τον εκάστοτε εργοδότη του να τα καταθέσει υπέρ του σκοπού της εκστρατείας ONE/Make Poverty History (Κάντε τη φτώχεια παρελθόν)..

Ποικίλες δουλειές…από δάσκαλος bunjee jumping, ανθοπώλης, φωτογράφος, πυροσβέστης, διαφημιστής..μέχρι μασκότ και φούρναρης!! 

(εδώ θα δείτε όλες τις δουλειές που έκανε-μαζί και κάποια videos-to-prove-it)

Κυκλοφορεί μάλιστα και βιβλίο..

Ο Sean στη συνέχεια δημιούργησε το πρόγραμμα One Week Job, για να μπορέσουν, όλοι αυτοί που θέλουν, ν΄αποκτήσουν μια εμπειρία παρόμοια με τη δική του.

Αυτό το καλοκαίρι στο πρότζεκτ παίρνουν μέρος 3 γυναίκες. 

Η κάθε μία θα λάβει από το πρόγραμμα 3000$ για τα έξοδα του ταξιδιού.

8 διαφορετικές δουλειές (δικής τους επιλογής) για 8 εβδομάδες.

Καλή τύχη!

Το ταξίδι του Sean τελικά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και ιδεών για πολλά ταξίδια πολλών άλλων!

(..Πραγματικά κάποιες φορές η αβεβαιότητα μπορεί να καλλιεργήσει δημιουργικές ιδέες και έτσι να φτάσει κάποιος στη δράση και σ΄έναν στόχο που στην αρχή ίσως και να φαινόταν απίστευτα μακρινός και άπιαστος!)

* Μάθετε περισσότερα στην ιστοσελίδα του One Week Job

* φωτό από: flickr

Advertisements

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: