Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

**************************************************************************************************************

6.1.10

..χρονιά γεμάτη από φως!

Vienna, Austria

..ας είναι η φετινή μια χρονιά λουσμένη στο φως..

..ας μας φέρει πολύ κοντά μόνο σε αληθινά βλέμματα…

..ας είναι μια χρονιά γλυκιά και δυνατή..

Κ α λ ή  Χ ρ ο ν ι ά !

(..ένας φίλος σήμερα μου ευχήθηκε να κάνω φωτεινά όνειρα…μακάρι τα όνειρά μας μέσα στη χρονιά να είναι φωτεινά λοιπόν..ξεκάθαρα και…κοντά μας..σε απόσταση αναπνοής, για να τα «πιάνουμε» εύκολα..!)

* μουσική συνοδεία: Bullets-ARCHIVE (..»personal responsibility..»)

**************************************************************************************************************

7.1.10

..ταξιδεύοντας με όνειρα παρέα..

«Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο..»

..κι αν όλα είναι ομορφότερα απ΄τ΄όνειρο;

..εμείς θα πάψουμε να ονειρευόμαστε αφού το «ωραίον και άπιαστον» είναι πια γεγονός;

«..Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι
Περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι 
Γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο 
είναι πιο έντιμα απ’ αυτά που μας πλασάρει ο νόμος..»

..απ΄τα ωραιότερα όνειρα είναι αυτά που δημιουργήθηκαν με τα μάτια ανοιχτά και το βλέμμα εκεί, αλλά..αλλού! 
..τα όνειρα λειτουργούν κάποιες φορές ως προστάτες..φύλακες-άγγελοι του αδύναμου εαυτού μας..
..κι όποιος «νόμος» μας πλασάρει όνειρα «άλλου τύπου», προκατασκευασμένα και..προ-μαγειρεμένα, χρειάζεται να συνθλίβεται απ΄τη σκέψη και την πράξη μας..

«..Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση 
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης..»

..η ανάμνηση των ονείρων μας μπορεί να θαμπώνει από καιρό σε καιρό..μα πάντα πάντα πάντα έρχεται η ώρα που τα όνειρα, τα παλιά, ίσως και απαρχαιωμένα (μα που ποτέ δεν τ΄απαξιώσαμε), θα λάμψουν πάλι δια της παρουσίας τους και θα δώσουν στο βλέμμα τις νότες της αισιόδοξης μελωδίας! 

«..Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι, 
να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι..»

..τι κι αν κάποια στιγμή που θέλεις να μιλήσεις σε κάποιον δεν είναι κανείς εκεί..μίλα στην ορμή του ανέμου, σ΄εκείνο το λευκό βαμβακάκι τ΄ουρανού, στο μικρότερο πέταλο ενός λουλουδιού..!

«..Να ‘χα μια θάλασσα έξω απ’ το σπίτι μου 
κι όποτε βρέχει να πετάω απ’ το μπαλκόνι μου..»

..μια θάλασσα ήρεμη, να γαληνεύει το ατίθασο του νου…
..μια θάλασσα άγρια, να θεριεύουν τα συναισθήματα κι οι πόθοι.. 
..να πετάς απ΄το μπαλκόνι και με μια δρασκελιά να βρίσκεσαι στο κόκκινο…

«..στις φραουλένιες πεδιάδες..»
..κι αν μείνεις για πολλή ώρα εκεί, τα ρούχα σου θα πάρουν ένα χρώμα ροζ στην αρχή, μετά κόκκινο..όχι άλικο, μα αυτό της φράουλας, το ζωηρό!

..θα μοιάζει σα να κυλιόσουν με τις ώρες μέσα σε βαρέλι με μούστο! 

«..σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι 
ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση 
προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου 
στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου…»

..λευκό παντού…αυτό το λευκό της απουσίας..μελάνια χρωματιστά να ρίχνεις στο λευκό κι οι «μακρινοί» φίλοι θ΄αντιληφθούν πόσο θέλεις να τους νιώσεις κοντά!
..τα όνειρα στο χιόνι θα ΄ναι πολύχρωμα, αν πάρουν χρώμα απ΄τις καρδιές..

«..Φύλαξε τις εικόνες κι όλα όσα πιστεύεις 
στο βιβλίο των ματιών σου είναι όλα αυτά που θέλεις..»
..όσο το θάρρος της αλήθειας δε χάνεται, ο χρόνος θα γιατρεύει…
..όλα όσα πιστεύεις να κρατάς φυλαγμένα στο κάστρο των ονείρων σου και φρόντισε στην τάφρο γύρω του να τρέχει καθαρό νερό..

..στις σελίδες του βιβλίου των ματιών είναι γραμμένα τα όνειρα της ψυχής..κλειδωμένα, προστατευμένα απ΄ τα βλέμματα των περίεργων..μα ολοκάθαρα ανοιχτά γι΄αυτούς που ονειρεύονται παρέα..!

* ..τους στίχους (εντός των εσαγωγικών) «δανείστηκα» απ΄το τραγούδι των Στέρεο Νόβα «Ένα κλεμμένο ποδήλατο», με αφορμή δοσμένη από ένα φιλικό ιστολόγιο..

4 βουτιές:

Ευρύνοος είπε… (8-1-10, 17:18)

Βουτιά εδώ, βουτιά εκεί, κι όλα γίνονται χρωματιστά , φωτεινά και όμορφα 🙂

καλησπέρα Μ 🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (9-1-10, 2:29)

Βουτάμε πάλι;

Καλώς τον!
🙂

ELENI είπε… (9-1-10, 13:01)

ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ …ΚΑΙ ΕΣΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΑ?

new-girl-on-the-blog είπε… (9-1-1-, 13:05)

Καλώς όρισες, Ελένη!
(Θεσσαλονίκη, ναι!)

*************************************************************************************************************

11.1.10

..σανίδα σωτηρίας! (η Τέχνη της Φυγής-μέρος δεύτερο)

(..καμιά φορά νιώθω σα να είμαι κλεισμένη σ΄ένα κουκούλι διάφανο και λεπτεπίλεπτο, έτσι ώστε μπορώ μεν να παρακολουθώ, ακούγοντας και βλέποντας τα πάντα γύρω μου, αλλά δε μπορώ να συμμετέχω..) 

..βγαίνω για βόλτα κοντά στο σπίτι..νύχτα.. 
..αγχωμένοι άνθρωποι προχωρούν και με προσπερνούν βιαστικά..άλλοι περπατούν με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό (έντονο βλέμμα, τόσο που το διακρίνω ακόμη και μέσα στο σκοτάδι), μη βλέποντας (μην ξέροντας;) πού πηγαίνουν..κάποιοι τρέχουν… 

..μα πού πήγε η Θεσσαλονίκη του «χαλαρά» βαδίζουμε, «χαλαρά» σκεφτόμαστε, «χαλαρά» ζούμε; 
..μεταλλάχθηκε κι αυτή η πόλη; 

..Αρνούμαι να υποκύψω στην ηγεμονική τάση του άγχους! 

Θα ταξιδέψω τη σκέψη μου..θα τη ζεστάνω, θα την προετοιμάσω για άλματα μικρά ή και μεγαλύτερα..για ταξίδια τρισδιάστατα! 

Θα της μάθω πρώτ΄απ΄όλα να τρέχει στις μύτες των ποδιών της, όταν διανύει μικρές αποστάσεις και να χρησιμοποιεί όλο το πέλμα στις μεγάλες! 
..Θα τη φέρω σε σημείο να εξοικειωθεί με τις πτώσεις και τις ηχηρές προσγειώσεις, μέχρι να μάθει να πέφτει αθόρυβα και να πατάει γερά στον τόπο το προορισμού!..ασκήσεις δρασκελισμών, τεχνικές τρεξίματος, έχει πολλά να μάθει!

..ναι, το ταξίδι αυτό της σκέψης θα ΄ναι σανίδα σωτηρίας! 
(..κι η επαγγελία της ψυχής τη σκέψη μου θα τέρψει..)

* μουσική επένδυση του ταξιδιού: «Going away» των Maraveyas Ilegal
* βοήθημα στους «όρους φυγής»: parkour Greece (ευχαριστώ!)

15 βουτιές:

b|a|s|n\i/a είπε…  (11-1-10, 23:04)

είναι που δεν έχεις ζήσει αθήνα. ή έχεις; 🙂 τελευταία φορά που ανέβηκα (το καλοκαίρι) ζηλευτά χαλαρούς σας βρήκα πάντως. φιλιά σου πολλά! καλό βράδυ!

Ευρύνοος είπε…  (12-1-11, 2:10)

Πώς να μην άλλαζε και η συμπρωτεύουσα; βλέπεις, δέν είναι επαρχία.. γι αυτό θα φτιάξω ένα τρελοχωριό να είμαστε όλοι χαλλλαραααααά!!!
(περισσότερες πληροφορίες την Παρασκευή).. καλό βράδυ Μ! 🙂  

new-girl-on-the-blog είπε… (13-1-10, 00:18)

 *b|a|s|n\i/a   ..αυτό θα το μάθεις όταν ξανάρθεις με το καλό! 🙂 Καλό βράδυ!

* Ευρύνοος   ..θα μετακομίσω εκεί απ΄τους πρώτους!!! (..ετοιμάζεις κι άλλο ιστολόγιο;) Καλημέρα, Τ.! 🙂

Ευρύνοος είπε…  (13-1-10, 00:25)

άκυρον για Παρασκευή.. Πέμπτη θα το δείς.. όχι άλλο ιστολόγιο.. αυτή την φορά αγριεύουν τα πράγματα 🙂 καλό βράδυ Μ!  🙂

new-girl-on-the-blog είπε…  (13-1-10, 00:47)

T. ..τι μας περιμένει άραγε;;;  :-))  Καλό βράδυ!  

Ταχυδρόμος! είπε… (14-1-11, 10:53)

Αυτό πίσω στη φωτογραφία είναι το καινούριο Δημαρχείο; Γκρρρρρρ 

new-girl-on-the-blog είπε… (14-1-10, 18:12)

Όχι, αγαπητέ μας ταχυδρόμε, δεν είναι το δημαρχείο-χιχι! Χαίρε! 

ο ’’μικρός’’ πρίγκιπας είπε… (15-1-10, 2:13)

kalh xronia….

new-girl-on-the-blog είπε… (15-1-10, 21:15)

Καλή και ήρεμη χρονιά, «μικρέ» πρίγκηπα! 

ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ… είπε… (15-1-10, 22:14)

Να ταξιδεύεις τη σκέψη σου και να την αφήνεις να σε ταξιδεύει… Κάθε ταξίδι, έχει την ομορφιά του… Καλώς σε βρίσκω!

new-girl-on-the-blog είπε… (15-1-10, 23:44)

Πραγματικά, κάθε ταξίδι είναι μοναδικό..!  Καλώς όρισες, Πρωτόπλαστη! 🙂 

laternative είπε… (18-1-10, 19:48)

Pistepse me h Thessaloniki pote de tha ginei agxwtikh polh… Kapote anebaina suxna kai to xa anagki gia na xalarwnw kai gw… pleon exw kairo na anebw kai exw arxisei na niwthw ena sundromo thessalonikiotikhs sterisis sth zwh mou…  Oso gia th mousikh ependush tou keimenou sou sumfwnw apoluta… kai na sou pw kati na zhlepseis? apopse tha paw stauro toy notoy na akousw maraveyas illegal 😀  

new-girl-on-the-blog είπε… (18-1-10, 20:14)

Μακάρι να ΄ναι όπως τα λες, Γιώργο! Τα σύνδρομα είναι «κακός σύμβουλος»…να ΄ρθεις! Ζηλεύω τρελά!!!! Να τους απολαύσεις! Θα είμαι εκεί..νοερά!
(..βέβαια αυτό και το επόμενο Σαββατοκύριακο θα ΄ρθουν εδώ! ..Είμαι ήδη εκεί!) 🙂  

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (20-1-10, 1:17)

Μάλλον οι ρυθμοί συμβαδίζουν με την διάθεση και αν η διάθεση δεν τραβά δεν τραβούν και οι ρυθμοί… αλλάζουμε… αλλάζουμε… 

new-girl-on-the-blog είπε…  (20-1-10, 21:36)

Ολόσωστα τα είπες, Οδοιπόρε μου! Ο κόσμος αλλάζει, αλλάζουμε κι εμείς μαζί..! 🙂 

*************************************************************************************************************

24.1.10

..18 βουτιές στα νερά του κινηματογράφου (παρελθόν)!

..είναι φορές που πιστεύω ότι η ζωή έχει κινηματογραφική δράση..έχει το μυστήριο ενός film noir, τη γλύκα μιας ιστορίας αγάπης, το γέλιο μιας απίστευτα κωμικής ατάκας, την ανατριχίλα μιας ταινίας thriller!
..μ΄αυτές τις σκέψεις ανέσυρα απ΄τη μνήμη κάποιες αγαπημένες ταινίες..
..η κάθε μια αγαπημένη για διαφορετικούς λόγους…καμία χρονολογική (ή άλλη σειρά) δεν τηρήθηκε…παρουσιάζονται απλώς με τη σειρά που ήρθαν στη μνήμη..(δυστυχώς κάποιες απ΄αυτές δεν τις είδα στο πανί της οθόνης του κινηματογράφου..)

«Good morning Vietnam» (1987)

..μια ταινία  σε σκηνοθεσία Barry Levinson κι έναν Robin Williams να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας (και..γρήγορης ομιλίας ραδιοφωνικού παραγωγού!) στο ρόλο του Adrian Cronauer.
Πολλά και καλά τραγούδια ακούστηκαν στις εκπομπές ραδιοφώνου του στρατού (Them, Marvelettes, Louis Armstrong, The Supremes, Beach Boys, James Brown και…και..και…), πολλά γέλια με τις «αμίμητες μιμήσεις», συγκίνηση για τα δραματικά δρώμενα..

«Green card» (1990)

..σε σκηνοθεσία του Peter Weir.
Ο «αγροίκος» Gerard Depardieu (Georges Faure στην ταινία) ήρθε και αναστάτωσε τη ζωή της Andie McDowell (Βronte Mitchel)!
Μια πολύ γλυκιά ταινία, η οποία, χωρίς να έχει άσχημο τέλος, με κάνει πάντα να δακρύζω στους τίτλους τέλους…!

.

..κι απ΄το δάκρυ στο γέλιο με..«Borat»! (2006)

Ο Βorat Sagdiyev (κατά κόσμον Sacha Baron Cohen), δημοσιογράφος απ΄το Kazakhstan, πήγε στην Αμερική!

Απερίγραπτες περιπέτειες με απίστευτο γέλιο και καταπληκτικές ατάκες!!
Σκηνοθεσία: Larry Charles 

«Babe» (..το ζωηρό γουρουνάκι!) (1995)

Ο Chris Noonan σκηνοθέτησε αυτή την ταινία, η οποία βασίστηκε στο βιβλίο «The sheep-pig» του Dick King-Smith.
 Η ταινία γυρίστηκε στην υπέροχη φύση του Robertson, New South Wales της Αυστραλίας.

Ευρυματικότατη και πολύ αστεία «πινελιά» τα ποντικάκια που τραγουδούν την ιστορία!

«A room with a view»(1985)

..η νουβέλα του E. M. Forster έδωσε την αφορμή και την αιτία..μια ιστορία «ευγενούς» έρωτα που βρήκε τελικά το καταφύγιό του στη μαγευτική Φλωρεντία!
Ο James Ivory σκηνοθέτησε τον έρωτα της Helena Bonham Carter για τον Julian Sands και τούμπαλιν!

«Jeux d΄enfants» (2003)

..υπέροχη ταινία!
Ένα παιχνίδι (carousel) κι η ατάκα «αγάπα με, αν τολμάς!» ήταν η αφορμή για τον Julien και τη Sophie να ερωτευθούν!
Η σκηνοθεσία του Yann Samuell και μεγάλο μέρος του soundtrack καταλαμβάνει το «La vie en rose», τραγουδισμένο σε πολλές εκτελέσεις (Edith Piaf, Τρio Esperanca, Louis Armstrong, Donna Summer κ.ά..).

«The piano» (1993)

…η ταινία της Jane Campion έκανε μεγάλη αίσθηση, με λόγο και ουσία!
Η ιστορία μιας βουβής πιανίστριας (η Holly Hunter κέρδισε Oscar για την ερμηνεία της) και της κόρης της (Anna Paquin, επίσης με Oscar, best supporting actress) στη Νέα Ζηλανδία του 19ου αιώνα.
Υπέροχη η μουσική που έγραψε ο Michael Nyman!

«The Shawshank redemption» (1994)

..άλλη μια ταινία βασισμένη σε βιβλίο, συγκεκριμένα στο διήγημα «Rita Heyworth and the Shawshank redemption» απ΄τη συλλογή διηγημάτων «Different seasons» του Stephen King.
Η ταινία κέρδισε βραβείο Oscar σκηνοθεσίας (Frank Darabont) και χαρακτηρίστηκε απ΄τις καταπληκτικές ερμηνείες των Tim Robbins και Morgan Freeman, οι οποίοι έγιναν φίλοι όσο εξέτιαν ποινή φυλάκισης.
Μουσική επένδυση απ΄τον ταλαντούχο Thomas Newman.

«Amelie» («Le fabuleux destin d΄Amelie Poulain») (2001)**
..μια πολύ χαριτωμένη ρομαντική κωμωδία που σου αφήνει μια γλυκιά γεύση!

Σκηνοθεσία: Jean-Pierre Jeunet, (ρομαντική) Μουσική: Yann Tiersen

** 25-1-10: ..καμιά φορά είναι αδύνατον να περιγράψεις μια ταινία με λόγια, πόσο μάλλον τα συναισθήματα που ένιωσες και νιώθεις κάθε φορά που τη βλέπεις..!
Η Amelie, όταν πήγαινε σινεμά, χανόταν, καθώς προτιμούσε να κοιτάζει τα πρόσωπα των θαμώνων της αίθουσας παρά να παρακολουθεί την ταινία..έτσι κι εγώ…χάθηκα στη μαγεία της ταινίας χωρίς να νιώσω την ανάγκη να χαθώ σε περιγραφές..!Φίλε μου Γιώργο, είσαι πολύ τυχερός..περπάτησες στα στενά δρομάκια του λόφου της Μονμάρτης..κοιτώντας τις φωτογραφίες σου βρέθηκα κι εγώ νοερά στους «Δύο Ανεμόμυλους»…! (..ελπίζω κάποια στιγμή να ταξιδέψω και στην πραγματικότητα εκεί..)

..και μια που αναφέρθηκε το όνομα του Stephen King, θυμήθηκα μια ταινία της οποίας το σενάριο επίσης είναι βγαλμένο μέσα από (ομώνυμο) βιβλίο του..«Misery» (1990).

..ο ατυχής συγγραφέας Paul Sheldon (James Caan) πιάστηκε στα δίχτυα της μεγαλύτερης θαυμάστριάς του και..τράβηξε των παθών του τον τάραχο ώσπου να της ξεφύγει!
Στο ρόλο της ψυχοπαθούς θαυμάστριας Anny Wilkes η Cathy Bates, η οποία και βέβαια κέρδισε Oscar και Χρυσή Σφαίρα!

«Cinema Paradiso» (1988)

…μια ταινία για μια τρυφερή ταινία μεταξύ ενός παιδιού κι ενός μεγαλύτερου σε ηλικία ανθρώπου, του Toto και του Alfredo..
Τι μπορεί να πει κανείς για την εκπληκτική σκηνοθεσία του Giuseppe Tornatore και την απίστευτα υποβλητική μουσική του Ennio Morricone!

«Shallow grave» (1994)

..η καλύτερη μαύρη κωμωδία που έχω δει από τότε ως σήμερα!
Ο Danny Boyle σκηνοθέτησε αριστοτεχνικά την ιστορία 3 συγκατοίκων (Alex, δημοσιογράφος-Ewan McGregor + David, λογιστής-Christopher Eccleston + Juliet, γιατρός-Kerry Fox), οι οποίοι ψάχνουν έναν τέταρτο για να μοιραστεί μαζί τους ένα διαμέρισμα στο Εδιμβούργο.
Κι όταν τον βρίσκουν (Hugo-Keith Allen), για κάποιο λόγο τον σκοτώνουν, τον διαμελίζουν και τον θάβουν με τα ίδια τους τα χέρια!
Βρίσκονται δε, με μια βαλίτσα γεμάτη από χρήματα του νεκρού στα ίδια αιματοβαμμένα χέρια!

 

«Memento» (2000)

..ένας άνδρας που δε μπορεί να έχει νέες αναμνήσεις…κι οι παλιότερες έρχονται σα flash back να του θυμίσουν (πραγματικά;)γεγονότα..
Ένα ψυχολογικό θρίλλερ ιδιαίτερης μορφής, βασισμένο σε μια ιστορία («Memento mori») που έγραψε ο Jonathan Nolan, αδερφός του σκηνοθέτη της ταινίας, Christopher Nolan.
O Guy Pearce στο ρόλο του εγκεφαλικά-ανίκανου-να-παράγει-νέες-αναμνήσεις Leonard Shelby.
Γρήγοροι ρυθμοί, με σκηνές παρόντος και παρελθόντος να μπερδεύονται με μαεστρία!

«The usual suspects» (1995)

..film noir με νέες προεκτάσεις..ο κακοποιός-δολοφόνος Keyser Soze δεν έμαθε κανείς ποιός ήταν (;)!
Πολύ καλές ερμηνείες απ΄τους: Kevin Spacey, Chazz Palminteri, Stephen Baldwin, Gabriel Byrne, Kevin Pollock.
Σκηνοθεσία: Bryan Singer.

«A fish called Wanda» (1988)

..μπορεί ν΄άφησα εκτός τις ταινίες των Monty Python, αλλά αυτή η αριστοτεχνική κωμωδία του John Cleese (σενάριο, σε συνεργασία με τον Charles Crichton, ο οπ
Ρεσιτάλ ερμηνείας απ΄τον ίδιο τον Cleese, καθώς και από τους Jamie Lee Curtis και Kevin Klein! 

«Dead poets society» (1989)

«I went to the woods because I wished to live deliberately,

to front only the essential facts of life, and not, when I came to die,
discover that I have not lived..» 
(Henry David Thoreau)

Σκηνοθεσία: Peter Weir
Μουσική: Maurice Jarre
Στο ρόλο του «O Captain! My Captain» «αναρχικού» καθηγητή (σ΄ένα συντηρητικό σχολείο αριστοκρατών του 1959) John Keating: Robin Williams.
 Όλα θαυμάσια!

«Mar adentro» (2004)

..η αληθινή ιστορία του Ramon Sampedro, μηχανικού πλοίων, ο οποίος έμεινε τετραπληγικός μετά από ατύχημα σε κατάδυση, την οποία έγραψε ο Mateo Gil σε συνεργασία με τον Alejandro Amenabar, ο οποίος τη σκηνοθέτησε κιόλας.
Πάλεψε χωρίς επιτυχία για 28 χρόνια γνα κερδίσει το δικαίωμα στην ευθανασία και τελικά αυτοκτόνησε..
Ο Javier Bardem έδωσε τον καλύτερό του εαυτό!

Βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας (Oscar + Χρυσή Σφαίρα).
(εδώ αφήνω 2 φωτό, για να φανεί κι η εξαιρετική δουλειά στο μακιγιάζ, για την οποία ήταν υποψήφιοι για Oscar οι Jo Allen και Manolo Garcia!)
..και τέλος…μια πολυ-αγαπημένη ταινία…

 

«The legent of 1900» (1998)

Πρωτότυπος τίτλος: «La leggenda del pianista sull΄oceano»
..ένα μωρό εγκαταλείπεται απ΄τους γονείς του μέσα σ΄ένα καλάθι, πάνω σ΄ένα πλοίο..ένα πλοίο που δεν εγκατέλειψε ποτέ..
Ο Danny Boodman T.D. Lemon 1900, όπως τον ονόμασε ο εργάτης που τον βρήκε, ήταν μια μουσική ιδιοφυία..κι αυτή είναι η ιστορία του, όπως τη σκηνοθέτησε ο Giuseppe Tornatore και την έντυσε μουσικά ο Ennio Morricone…
Έξοχος στο ρόλο του ιδιοφυούς πιανίστα ο Tim Roth!

(Ετικέτες: art will save the day, mind the trip, είναι κρύα η θάλασσα;)

8 βουτιές:

laternative είπε… (25-1-10, 1:10)

Εξαιρετική αφιέρωση… Σχεδόν όλες οι ταινίες που αναφέρεις με έχουν συγκινήσει, με έχουν ταξιδέψει, με έχουν κάνει να γελάσω… Όμως πολύ φτωχή περιγραφή σου για την αγαπημένη μου Αμελί… Από μόνη της η ταινία θέλει μια ανάρτηση… μη σου πω και δύο…
Χαίρομαι που έβαλες και τον θρύλο του 1900…. Είχε υποτιμηθεί πολύ ως ταινία…  Αγαπημένη επίσης και το Σινεμά ο Παραδεισος…. 

Ταχυδρόμος! είπε… (25-1-10, 10:56)

Το καλύτερο ξεκίνημα για την εβδομάδα! Καλημέρες!  

new-girl-on-the-blog είπε… (25-1-10, 11:35)

* laternative 

Χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν! Σ΄ ευχαριστώ.. Ναι, «Ο θρύλος του 1900» ίσως να μην αξιολογήθηκε σωστά από πολλούς..ήταν και παραμένει αγαπημένος για μένα! Όσο για την αγαπημένη σου (μου) Amelie..έκανα μια μικρή προσθήκη για χάρη σου! 🙂  

new-girl-on-the-blog είπε… (25-1-10, 11:36)

* Ταχυδρόμος! 

Καλημέρα, dear mr. Postman!! Ευχαριστώ που πέρασες! Καλή μας εβδομάδα! 

laternative είπε… (25-1-10, 17:11)

Αν και δε ξέρω ακόμα το όνομά σου θέλω να σ΄ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια… Και χαίρομαι που σε βοήθησα να ταξιδέψεις στην Μονμάρτη μέσα από τις φωτογραφίες μου…  Σου ευχομαι σύντομα να πας εκεί… 

new-girl-on-the-blog είπε… (26-1-10, 00:57)

* laternative 

Σ΄ευχαριστώ, ξεχασιάρη!!  😉  

South Of The River είπε… (27-1-10, 13:17)

Τέλειο. Την εικόνα δε του Memento που ανάρτησες την έχω τεράστια κορνίζα… 

new-girl-on-the-blog είπε… (28-1-10, 19:52)

* South Of The River 

Καλώς τον! Ευχαριστώώώ!! (Στείλε μου την κορνίζα, μαζί με το μπλουζάκι του «Fifteen feet of pure white snow»!)

*************************************************************************************************************

29.1.10

..mood swings!

Tom Waits

..»κι αν ήμουν μουσική, τι μουσική θα ήμουν;»
…συχνά σκέφτομαι πως η μουσική που επιλέγω ν΄ακούσω έχει να κάνει με τη διάθεση..κι η διάθεση αλλάζει συχνά! 
..κι οι αλλαγές στη διάθεσή μας πολλές φορές είναι σχετικές με τις αλλαγές στην κάθε εποχή…ο κάθε μήνας του χρόνου φέρνει άλλες μουσικές! 

..η αρχή είναι στο Δεκέμβριο, οπωσδήποτε με τον χειμώνα θα ξεκινήσει αυτή η ανάρτηση! 
..Δεκέμβριος λοιπόν…η μικρότερη μέρα του χρόνου είναι στις 21 του μήνα (χειμερινό ηλιοστάσιο) κι ίσως η καταλληλότερη μουσική για την πιο σκοτεινή μέρα του χρόνου είναι του Tom Waits (ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι γεννημένος Δεκέμβριο)..η βραχνή φωνή του (θαρρείς ποτισμένη στο αλκοόλ) σε ταξιδεύει παντού, καθώς ακούς το «Wrong side of the road»  και πίνεις ζεστό κρασί χαζεύοντας έξω στο σκοτάδι πίσω απ΄το παγωμένο τζάμι…

"The Persistence of Memory" by Salvador Dalí

Ιανουάριος..στην αρχή κάθε νέας χρονιάς οι περισσότεροι θέτουμε νέους στόχους, δίνουμε υποσχέσεις, έχουμε όλο το χρόνο που χρειαζόμαστε μπροστά μας…χρόνος…χρόνος…time..tick..tock…»Clocks»…ένα τραγούδι που δεν έχω βαρεθεί ως τώρα ν΄ακούω…κι όταν το ακούω μέσα στο μήνα αυτό είναι οι Coldplay που μου υπόσχονται πως όλα θα»κυλήσουν ρολόι» (43 μουσικά βραβεία είν΄αυτά, κάτι θα ξέρουν παραπάνω από μας)!

..

Τον Φεβρουάριο η διάθεση κινείται γοργά προς τη χαρά της άνοιξης, μα δεν μπορεί εύκολα ν΄αποτινάξει τον κρυστάλλινο αέρα του χειμώνα…
..έρχονται οι Tiger Lillies μ΄ένα show σκέτο πανηγύρι, με τραγούδι, χορό, ακροβατικά..!
Η μοναδική falsetto φωνή του Martyn Jacques φέρνει ανατριχίλα στη ραχοκοκκαλιά και χαμογελάς! ..«You ΄re going down one hundred and eighty degrees…»!!

* φωτό απ΄το freak show (Ιούλιος 2009, Μονή Λαζαριστών-Θεσ/νίκη)

..Ξύπνημα απ΄το λήθαργο του χειμώνα…η φωνή του Matt Bellamy ακούγεται από μακριά..στην αρχή σιγανά και μετά όλο και πιο δυνατά…το » New Born» ανοίγει διάπλατα την πόρτα της άνοιξης κι ο Μάρτιος μπαίνει θριαμβευτικά!

Οι Muse ροκάρουν ..!

..Απρίλιος..μια φυσική απέχθεια ως προς όλα τα φρούτα που έχουν κατάληξη σε -μουρο την έχω, τ΄ομολογώ..!
..Μα οι Cranberries είναι αγαπημένοι!!
Εξακολουθώ να ονειρεύομαι και να τραγουδάω δυνατά τα τραγούδια των παιδιών απ΄την Ιρλανδία (όταν πρωτο-σχηματίστηκαν, το ΄89, είχαν το όνομα The Cranberry Saw Us)…
..Κι όπως η διάθεση αρχίζει να συνέρχεται απ΄τη «γκρίνια» του χειμώνα, η bossa nova θα ΄ρθει να φωτίσει τις μέρες και τις νύχτες του Μαϊου!
Κι η Bebel Gilberto (Isabel Gilberto de Oliveira) να τραγουδάει!
..Ή ο Stan Getz (Stanley Gayetzky) να παίζει σαξόφωνο..(μελό ή όχι)..και χορός!!
..Φτάσαμε στο καλοκαιράκι!
Η 21η Ιουνίου είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου (θερινό ηλιοστάσιο)..τα πρωινά του μήνα ακούγονται στη διαπασών οι Burger Project! (..πολύ ενδιαφέρουσες διασκευές σε τραγούδια των White Stripes, Queen, Johnny Cash, David Bowie, και..και…και…)!

Κι όταν σουρουπώσει για τα καλά, ακούγονται οι Stranglers…«..after midnight we sat up half the night, or maybe more…»
…Στη γλυκιά ζέστη του Ιουλίου θα επιλέξω μια γλυκιά φωνή, soulful, που λάτρεψα απ΄το πρώτο άκουσμα του «Holding back the years» (κάπου εκεί στο ΄85 που κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ των Simply Red κι ο Mick Hucknal κέρδισε μια θέση ανάμεσα στους αγαπημένους μου καλλιτέχνες)!

..Καθώς η ζέστη μετατρέπεται σε αφόρητο καύσωνα..ένας γιατρόw θα φανεί χρήσιμος…χμ…βέβαια Αυγουστιάτικα πού να τον βρεις…θα καλέσω ό,τι πιο κοντινό σε γιατρό υπάρχει…τους Clinic (μια που στις συναυλίες τους φορούν μάσκες σαν αυτές των χειρουργών)!
Η ιδιαίτερη φωνή του Ade Blackburn θα κάψει και το μυαλό!!!
..Φθινοπωριάζει…Σεπτέμβριος, καιρός για blues..τι να πρωτο-διαλέξω…θα προτιμήσω μια ηχογράφηση από ένα live album, «The Party LP» του Alexis Korner (άλμπουμ-γιορτή για τα 50ά του γενέθλια)!
..«Stormy Monday», με guests τον Chris Farlowe και τον Eric Clapton.. (need I say more?)

Οκτώβριος…καθώς «ο άνεμος ξεφυλλίζει τα δέντρα» (όπως έγραψε καταπληκτικά κάποτε ο Rainer Maria Rilke) έρχεται άλλη μια μπάντα απ΄την Αγγλία (σαν πολλές μαζεύτηκαν εδώ σήμερα!), η οποία (κοίτα σύμπτωση!) δημιουργήθηκε Οκτώβριο (του ΄76)!
..οι Wire τραγουδούν «Silk Skin Paws»..»I shift the blame to anyone standing before meee»!!
Νοέμβριος
..The Dead Weather..οι δύο Jack, White (από White Stripes και Raconteurs) και Lawrence (από Raconteurs και Greenhornes), η Alison Mosshart (από Kills και Discount) κι ο Dean Fertita (από Queens of the Stone Age) έφτιαξαν αυτό το γκρουπ..«Will there be enough water» ακούω κι αναρωτιέμαι….

Advertisements

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: