Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

**************************************************************************************************************

1.9.09

..μια φορά κι έναν καιρό…

«Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα δάσος, ένα δάσος μαγικό μ΄ένα δέντρο μαύρο…»
Ξαφνικά αποφάσισα να γράψω για ένα βιβλίο που έχω διαβάσει εδώ και αρκετό καιρό..είν΄η πρώτη φορά που γράφω για κάποιο βιβλίο που διάβασα και μου άρεσε, αλλά…αυτό δεν είναι ένα «οποιοδήποτε» βιβλίο!
..Είναι απ΄αυτά τα βιβλία που σε ξυπνούν τη νύχτα, πετάγεσαι απ΄το κρεβάτι σου και τρέχεις μέσα στο μαύρο σκοτάδι να το βρεις (αν δεν το ΄χεις πάντα δίπλα σου, στο τραπεζάκι πλάι στο κρεβάτι)..ν΄ανοίξεις και να διαβάσεις ξανά εκείνο το σημείο που σε είχε εντυπωσιάσει, τρομάξει, γοητεύσει…να δεις ξανά μπροστά σου τη δυνατή εκείνη εικόνα που σ΄έκανε να σκέφτεσαι για ώρες «τι θα γινόταν αν….»!
Ν΄αναρωτηθείς ξανά αν είναι φυσιολογικό κάποιος να ξυπνάει τη μέρα που θα πεθάνει και να χαμογελάει!
Να ονειρεύεσαι το δικό σου «Δάσος των ονείρων» για ν΄αντέξεις την άγευστη (ώρες-ώρες) ζωή σου!
Στο βιβλίο αυτό θα βρεις πολλές λέξεις, φράσεις, ευφυολογίες, που ίσως να τις έχεις ακούσει στο παρελθόν, μπορεί και να τις έχεις αγαπήσει ή μισήσει…ίσως όμως συνειδητοποιήσεις πως όταν εκφράζουν τη δύναμη του συγγραφέα γίνονται πιστόλι που σε σημαδεύει, μετατρέπονται σε θηρία ανήμερα ή καταλήγουν να είναι μια αιτία ευδιαθεσίας, παρ΄όλη τη σκοτεινά ορμώμενη έμπνευση..!
Θα ΄ναι σα να τις αντικρύζεις για πρώτη φορά! (και θα ΄ναι λίγες, μπροστά στην πρωτότυπη γραφή..)
Όταν ένα βιβλίο μου αρέσει, περιορίζομαι στο να πω αυτό ακριβώς και δεν θέλω να το αναφέρω ξανά..θέλω να μείνει μέσα μου η γλύκα της ανάγνωσης, η γυαλάδα στα μάτια..προσωπική υπόθεση!
Η γλώσσα των ιστοριών καίει κι η φαντασία φτάνει πέρα απ΄τα φυσιολογικά όρια (άλλωστε ποιος καθορίζει τα όρια του φυσιολογικού;)..!
Θα μοιραστώ μαζί σας τούτο…το βιβλίο ανήκει στη σειρά βιβλίων «Ιστορίες από αλλού» κι ίσως ν΄αγγίζει το υπεραισθητό…αξίζει αγάπη άνευ όρων..(γι΄αυτό και μπήκε η φωτογραφία του εξωφύλλου του απ΄τ΄αριστερά-στο μέρος της καρδιάς)!
* Πληροφορίες για το βιβλίο εδώ, εκεί, αλλού..

(Ετικέτες: art will save the day, mind the trip, telling tales

6 βουτιές:

Ευρύνοος είπε… (1-9-09, 14:42)

Ενδιαφέρον ακούγεται..
αν και σαν να με τρόμαξες λίγο..
«αν είναι φυσιολογικό κάποιος να ξυπνάει τη μέρα που θα πεθάνει και να χαμογελάει!»
το θέμα είναι, το ταξίδι πρός το ά-γνωστον, με τέλος κι αρχή τον θάνατο, γίνεται, μή γνωρίζοντας την ημέρα αυτής της ..αλλαγής, πλεύσης..
θέλει και κουράγιο να το διαβάσεις μήπως;
αν και προτιμώ τα δικά μου δάση με τους φίλους μου-κατοίκους τους..
🙂

b|a|s|n\i/a είπε… (1-9-09, 15:55)

μια φορά και έναν καιρό ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα και αληθινότερα. εκεί που το παραμύθι συναντά την πραγματικότητα και η πραγματικότητα τα όνειρα.
καλό μήναααααα!!

new-girl-on-the-blog είπε… (2-9-09, 00:53)

* Ευρύνοος:
Πολλές φορές τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς φαίνονται-ακούγονται..
Μείνε εκεί που θέλεις, μ΄αυτούς που θέλεις!
(ναι, θέλει κουράγιο)

🙂

* b|a|s|n\i/a:
Να ζούμε καλά και να περνάμε καλύτερα (όπως συνηθίζω να λέω)!
Καλό μήναααα και σε σέναααα!!!

Dorothea είπε… (2-9-09, 13:27)

κι εμένα μου κίνησες την περιέργια τώρα και θα το ψάξω. περί τίνος πρόκειται πάντως δεν κατάλαβα… 🙂

new-girl-on-the-blog είπε…

Χαχα! Dorothea μου, δεν άφησα και πολλά περιθώρια για να καταλάβει κανείς πολλά, ε;
Δίκιο έχεις!
Παραθέτω παρακάτω μια ακρούλα του δάσους..
Το βιβλίο σε πρώτο πρόσωπο, όπως ακριβώς «εμφανίζεται» στο οπισθόφυλλο..
«Ξύπνησα πάλι κάτω από εκείνο το δέντρο. Άνοιξα τα μάτια μου και η πρόσκαιρη θολούρα αντικαταστάθηκε από μια καθαρή εικόνα του ουρανού από πάνω μου. Ο ουρανός ο δικός μου, ήταν φτιαγμένος από χιλιάδες φύλλα μικρά και μεγάλα και κλαδιά που απλώνονταν επιβλητικά γύρω -γύρω σαν ένα σύμπλεγμα χεριών.
Ανασηκώθηκα και ακούμπησα την πλάτη μου στον κορμό του δέντρου. Σκέφτηκα αν αυτή τη φορά θα έβρισκα μια έξοδο από το δάσος κι έβγαλα από την τσέπη του παντελονιού το μικρό βιβλίο. Γύρισα το εξώφυλλο στην πρώτη σελίδα. Χαμογέλασα καθώς αντίκρισα ένα άδειο κιτρινισμένο χαρτί. Όταν όμως το χέρι μου κινήθηκε με σκοπό να γυρίσει στην επόμενη, η μέχρι πρότινος κενή σελίδα άρχισε να γεμίζει. Δευτερόλεπτα μετά, στα χέρια μου κράταγα ένα βιβλίο που μόλις είχε αποφασίσει να μου αποκαλύψει τον τίτλο του: «Δηλαδή, εγώ τώρα πέθανα;»» (..ακόμα κι αν η περιέργεια σε οδηγήσει εκεί…)

**************************************************************************************************************

7.9.09

..πόσο μακριά από μας είναι τ΄αστέρια;

Pleiades by Chris Hetlage

..Είναι στ΄αλήθεια μακριά;

Διάβαζα τις προάλλες για τα αστρικά σμήνη..είναι δύο ειδών, παρακαλώ!
Τα «ανοιχτά», τα οποία είναι νεαρά και τα «σφαιροειδή», αυτά είναι γηραιότερα».

Η ερμηνεία για τι ακριβώς είναι τα αστρικά σμήνη πάει κάπως έτσι…είναι αστέρες με όμοια χαρακτηριστικά και όμοιο τρόπο κίνησης…

Όμοια χαρακτηριστικά..
Φαντάσου τώρα πολλά αστέρια…να ταξιδεύουν παρέα….να μοιάζουν κάπως μεταξύ τους..άλλα να μοιάζουν στο χρώμα (ναι, τ΄αστέρια είναι χρωματιστά, τι νομίζατε, πως είναι απλά λευκές κουκκίδες;)..περισσότερο μπλε (οι Πλειάδες έχουν το χρώμα αυτό) το ένα, λιγότερο το άλλο..να, αυτό εχει ένα κόκκινο χρώμα (σαν τον Αρκτούρο, το «άστρο της χαράς»!), σαν του κρασιού..κι εκείνο έχει το ροζ μιας καραμέλας!

Κι η κίνησή τους όμοια;
…Όπως σε μια αίθουσα διδασκαλίας χορού, όπου οι επίδοξοι χορευτές λικνίζουν τα σώματά τους στους ήχους της μουσικής κι οι κινήσεις τους είναι παρόμοιες, αλλά ποτέ ολόιδιες..όλοι αρχάριοι, μα άλλοι είναι αδέξιοι κι άλλοι επιδέξιοι…!
Έτσι φαντάζομαι πως συμβαίνει και με τ΄αστέρια..ξεχύθηκαν στο σύμπαν κι έστησαν τρελό χορό! Άλλα χορεύουν σφιχταγκαλιασμένα, άλλα μοναχικά, άλλα βάλθηκαν να μας θαμπώσουν με τις χορευτικές τους ικανότητες!!

Νύχτα…
Θαυμάστε τα! ..Δε μοιάζουν με πίνακα ζωγραφικής;

Κινούνται δε, τα αστρικά σμήνη, με την επίδραση της έλξης όλων των υπολοίπων αστέρων, αλλά στο εσωτερικό του σμήνους η κίνηση και η μετάθεσή τους ορίζεται μόνο απ΄τους αστέρες του ίδιου συγκροτήματος (όχι μουσικού…αστρικού, ντε!).

Υπάρχει άραγε ο άρχων του βασιλείου των άστρων, ο οποίος, με σεβασμό και αγάπη προς τους αστρο-υπήκοους, ορίζει τους νόμους της κίνησης;
Αν ναι, ελπίζω να ΄ναι δίκαιος!
..Και ν΄αφήνει τ΄αστεράκια να κυκλοφορούν ό,τι ώρα θέλουν κι όπου θέλουν, αρκεί βέβαια να μην παρασύρονται απ΄τ΄αστέρια-ταραξίες του σύμπαντος και κάνουν (μεγάλες) τρέλες!
Μπορεί να κυκλοφορούν μέσα σε νεφελώματα τρελόσκονης, αλλά χρειάζεται να κρατούν και τη σύνεσή τους σε εγρήγορση!

Κι είναι μια λογαριθμική κλίμακα με την οποία μετράμε τη λαμπρότητα των αστεριών…πόσο πεζό ακούγεται (και είναι)!
Τη λαμπρότητά τους θα ήταν καλύτερα να τη μετρούσαμε χρησιμοποιώντας άλλο μέσον..δεν ξέρω τι ακριβώς..ας δημιουργήσουμε κάτι ειδικά γι΄ αυτόν το σκοπό!
Ένα λαμπρό-μετρο, ας πούμε..! Ας εφεύρουμε κάτι!

Μέρα..

Τ΄άστρα δεν φαίνονται πια..κι έχω τη δική μου εξήγηση…ρίχνουν πυκνά πέπλα επάνω τους και κοιμούνται..μέχρι να ΄ρθει η επόμενη νύχτα..κι η επόμενη..κι η επόμενη…!
Να, αυτό είναι ένα διπλό σμήνος πλαισιωμένο από πέπλο…

Τ΄αστέρια απόψε σας χαρίζουν αυτό το τραγούδι..(When the stars go blue-THE CORRS ft.BONO)

************************************************************************************************************

9.9.09

..οι καιροί αλλάζουν…!

Οι καιροί αλλάζουν, μα εμείς (καλώς και κακώς!) μένουμε ίδιοι..
Κάνουμε τα ίδια λάθη
(τ΄αγαπάμε, κατά πώς φαίνεται, πολύ, γι΄αυτό και τα επαναλαμβάνουμε!),
στήνουμε τις ίδιες παγίδες, πέφτουμε στις ίδιες παγίδες,
έχουμε τις ίδιες απορίες…
Μα οι καιροί δεν μας ακολουθούν…εμείς χρειάζεται να τους ακολουθήσουμε!
(..ας αρχίσουμε τουλάχιστον…)

..Κι ένα τραγούδι για την καινούργια αρχή!
«The times they are a-changing» του Bob Dylan
(τι κι αν κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1964..οι στίχοι παραμένουν επίκαιροι..)

Come gather round people
Wherever you roam
And admit that the waters
Around you have grown
And accept it that soon
You΄ll be drenched to the bone.
If your time to you
Is worth savin΄
Then you better start swimmin΄
Or you΄ll sink like a stone
For the times they are a-changin΄

Come writers and critics
Who prophesize with your pen
And keep your eyes wide
The chance won ΄t come again
And don΄t speak too soon
For the wheels still in spin
And there΄s no tellin΄ who
That it ΄s namin΄.
For the loser now
Will be later to win
For the times they are a-changin΄.

Come senators, congressmen
Please heed the call
Don΄t stand in the doorway
Don΄t block up the hall
For he that gets hurt
Will be he who has stalled
There΄s a battle outside
And it is ragin΄.
It΄ll soon shake your windows
And rattle your walls
For the times they are a-changin΄.

Come mothers and fathers
Throughout the land
And don΄t criticize
What you can΄t understand
Your sons and your daughters
Are beyond your command
Your old road is
Rapidly agin΄.
Please get out of the new one
If you can΄t lend your hand
For the times they are a-changin΄.

The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is
Rapidly fadin΄.
And the first one now
Will later be last
For the times they are a-changin΄.

************************************************************************************************************

13.9.09

..κάθε που φυσάει…

Αιώνιος νόμος..
..ο «λόγος» χρειάζεται μόνιμα αιτία…κι η αιτία χρειάζεται πάντα αφορμή..!

Στα γραπτά μιας πραγματικότητας με μεγάλη φαντασία βρήκα τυχαία την αιτία κι είναι οι στίχοι που ακολουθούν…

«..Ποιος είσαι ‘συ και γιατί πρέπει να με ορίζεις
Που τη μοίρα μου να υφαίνεις λαχταράς
Κι όλο από πιο ψηλά να θέλεις να ρεμβάζεις
Και μούρη από κει πάνω να πουλάς
Ποιος είμαι ‘γω που για να πέσεις δε θα σπρώξω..»

..ο υπέροχος στίχος…»Ποιος είμαι ‘γω που για να πέσεις δε θα σπρώξω»..

Κι αν αφήσαμε (ή αφήνουμε) ανθρώπους και καταστάσεις να ορίζουν τη ζωή μας, να υφαίνουν τη μοίρα μας και να κεντούν με αδιάφορες κλωστές την καθημερινότητά μας..δε σημαίνει πως θ΄αφεθούμε εκεί για αιώνες!
Κι όπως ανέβηκαν εκεί πάνω (ίσως χάριν σ΄εμάς), έτσι εύκολα θα κόψουμε τα σχοινιά και θ΄απελευθερωθούμε!
Οι κλωστές δεν είναι ατσάλινες…ατσάλινες μας φαίνονται !
..Δύσκολα ή εύκολα, αργά ή γρήγορα, θα πέσουν!
Κι εμείς, ας μην στήσουμε χορό κατά την πτώση τους..ας δείξουμε ανωτερότητα..μιας κι η ηθική ευαισθησία είναι είδος σπάνιον, θα εκτιμηθεί αυτή η αρετή μας!
(..κι αν η εκτίμηση αναβληθεί..ας μην το κάνουμε θέμα..άλλωστε δε θα ΄πρεπε να μας φοβίζει η αναβολή, αλλά η ακύρωση!)
Το ύψωμα που ανέβηκαν επάνω είναι φτιαγμένο απ΄τα λάθη μας..γι΄αυτό ρεμβάζουν καλύτερα από κει!
Λάθη..πικραινόμαστε απ΄αυτά..κλαίμε και κοιμόμαστε δίπλα τους…κι είναι τα όνειρα που βλέπουμε..όνειρα με λάθη..ασπρόμαυρα λάθη…έγχρωμα λάθη..άχρωμα λάθη….
Μόλις η ώρα έρθει τα λάθη αυτά θ΄ανήκουν πια στο ξεχασμένο υπόστρωμα ενός Παρατατικού ή ενός Αορίστου χρόνου..τότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να δημιουργήσουμε καινούργια λάθη!
(..κι αμέσως ν΄αρχίσουμε να καταστρώνουμε το σχέδιο πτώσης τους!)

* ..κι ήταν ο Άνεμος η κινητήρια δύναμη τούτης της ανάρτησης (ευχαριστώ..)!

***********************************************************************************************************

20.9.09

..υπό πρίσμα αισιοδοξίας!

Κι είναι η φιλία μια πινελιά χρωματιστή στον καμβά της ζωής μας!

"Bouquet de fleurs avec une fenêtre ouverte sur la mer" by Paul Gauguin

..Πρόσφατα μου χάρισαν ένα βιβλίο μικρό, γεμάτο όμως απ΄ τη μεγάλη αλήθεια της φιλίας…
..α..η φιλία…σπουδαιότατο απόκτημα..θησαυρός που χρειάζεται να φυλάσσεται με όλη μας την προσοχή και φροντίδα..!

Εγκάρδια και ακραιφνής φιλία..

..χωρίς λόγια καμιά φορά..βουβός κινηματογράφος..χείλη που ανοιγοκλείνουν κι ήχος κανένας..ατάκες της σιωπής…

..Νυχτέρια άσκοπα ή σκόπιμα..κι η συντροφιά του φίλου φως αναμμένο στο σκοτάδι..να καίει εκεί για όσο..για ό,τι…

..Μα ο φίλος δεν είναι εκεί μόνο για να πάρει τη θέση κάτω απ΄τη μέγγενη της πίκρας που σε ταλανίζει, σαν το μικρό χιλιοδιπλωμένο χαρτάκι που μπαίνει κάτω απ΄το πόδι ενός τραπεζιού που «κουτσαίνει»…
..είναι εκεί και για να φωνάξει δυνατά μαζί σου στην ανείπωτη χαρά!!
..για να γελάσετε μέχρι δακρύων για τ΄άσχημα που στο φως της μέρας φαίνονται κι ανόητα εκτός από άσχημα!

..για να χαρεί μαζί σου για όλα τα καλά που συμβαίνουν!

..Ευτυχία και γέλια! ..Δώρα τεράστια (με φιόγκο από μεταξωτή κορδέλα!) να τα χαρείς με φίλους καρδιακούς!
Πόσο πολυτιμότερα είναι όλα τότε!

Φιλία..δίχως ταρτουφισμούς κι υποκρισίες…να πατάει στη γη γερά και να αιθεροβατεί (με χάρη!) γελώντας!

Πόσο τυχεροί είμαστε που ευλογηθήκαμε να ΄χουμε φίλους….χωρίς αυτούς η ζωή μας θα ήταν πάντα τρομαγμένη..

* Όσο έγραφα μου ήρθαν στο μυαλό πολλά τραγούδια για φιλίες..ξεχώρισα δύο..

* Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Carole King, απ΄το δίσκο «Tapestry»-1971

* Mοναδική η ερμηνεία του Joe Cocker σ΄αυτό το τραγούδι των Beatles (κυκλοφόρησε στο δίσκο «Sgt. Pepper ΄s lonely hearts club band» των lads from Liverpool το 1967 κι ο Cocker το τραγούδησε στο Woodstock το 1969)

* ..κι ένα αστείο video από τα notebook babies!


* «Friends to the end» λέγεται το βιβλίο που μουχάρισε η αγαπημένη φίλη..κι οι φίλοι για μια ζωήείναι οι θησαυροί οι πιο ανεκτίμητοι!
* αυτόν τον πίνακα επέλεξα γιατί..έτσι παρομοιάζω τη φιλία.. μπουκέτο λουλουδιών δίπλα στο παράθυρο..και φόντο η θάλασσα!

(Ετικέτες: bliss, η αιώνια λιακάδα)

 

4 βουτιές:

b|a|s|n\i/a είπε… (20-9-09, 20:03)

είναι τόσο σημαντικό να έχουμε ανθρώπους δίπλα μας. στα εύκολα. στα δύσκολα. κυρίως ανθρώπους που μπορούμε να εμπιστευόμαστε και να μας εμπιστεύονται. και οι αληθινές φιλίες μένουν στο πέρασμα του χρόνου. και είναι αυτό ακριβώς που επισημαίνεις. κάνοντας την ζωή μας πιο ασφαλή. με λιγότερο φόβο.

new-girl-on-the-blog είπε… (20-9-09, 20:15)

Ανθρώπους να προσέχουμε..
Ναι, Βασίλη μου, οι αληθινές φιλίες μένουν..είτε βλέπουμε τους φίλους μας ή τους μιλάμε καθημερινά είτε μια φορά στο τόσο..αυτό που μετράει είναι να τους αισθανόμαστε «κοντά»…

Anemos είπε… (22-9-09, 5:53)

Καλημέρα καλή μου Πνοή!
Είσαι τυχερή που έχεις φίλους. Πολλοί δεν έχουν. Το μόνο κακό είναι πως νέοι φίλοι γίνονται δύσκολα. Γιατί για να νοιώσει κανείς πραγματική φιλία πρέπει να έχει κοινές εμπειρίες με τον άλλο. Πρώτα προσπερνάς δυσκολίες, πρώτα ζεις μαζί του χαρές και μετά έρχεται η φιλία. Κι όσο περισσότερες οι δυσκολίες και οι χαρές τόσο ισχυρότερη η φιλία. Δυστυχώς όμως μέσα στονπαραλογισμό της εποχής πολλές φιλίες χάλασαν και θα χαλάσουν σε μια στιγμή. Ας κρατήσουμε τους φίλους μας γιατί έρχονται κι άλλες δυσκολίες που πρέπει να προσπεράσουμε. Κι άλλες χαρές που πρέπει να μοιραστούμε…

new-girl-on-the-blog είπε… (22-9-09, 12:53)

Καλημέρα, Άνεμε του πρωινού ψιθυρου!
Θα συμφωνήσω μαζί σου ως προς το ότι δύσκολα πια φτιάχνει κανείς νέες φιλίες, αλλά..όταν νέοι φίλοι έρχονται στη ζωή μας,είναι φορές που η φιλία αυτή είναι περισσότερο δυνατή απ΄αυτές τις παλιές, καλές φιλίες…(δε μπορώ να το εξηγήσω, μαμου ΄χει συμβεί)..ίσως να είναι το γεγονός ότι μεγαλώνοντας σταθεροποιούνται οι εξωτερικές μας ανησυχίες και «τρέμουν» περισσότερο οι εσωτερικές..!
Να είναι οι φίλοι μας κοντά κι εμείς κοντά σ΄αυτούς (μ΄όποια σειρά «ταιριάζει» στον καθένα)..όλα έρχονται κι όλα φεύγουν…μα η φιλία σταθερή αξία (κλισέ, αλλά μ΄αρέσει!)…

************************************************************************************************************

23.9.09

..νυχτερινές μουσικές περιπλανήσεις!

"The starry night" by Vincent van Gogh

..Σαν πέφτει η νύχτα, η ένταση της μουσικής χαμηλώνει ή υψώνεται;

..Δοθείσης «έμπνευσης» από έναν fellow blogger, σκάρωσα μια λίστα με τραγούδια-συντροφιά για νύχτες!

..Όχι απαραίτητα «σκοτεινά», όχι απαραίτητα με «νυχτερινό» τίτλο, σίγουρα ναι..με εντελώς υποκειμενική επιλογή!

..Ίσως κάποιες απ΄αυτές τις μουσικές να δημιουργήθηκαν για ν΄αγκαλιάζονται απ΄το σκοτάδι της νύχτας..ίσως όχι..μπορεί απλά να παρασύρθηκα απ΄τους στίχους, που μου θύμισαν έντονα το βαθύ μπλε-μαύρο του νυχτερινού ουρανού..!

..Μουσικές της νύχτας λοιπόν..!

1. Walk on the wild side-LOU REED
(δίσκος: Transformer, κυκλοφορία: 1972)
..αν και οι μουσικές τούτης εδώ της λίστας δεν έχουν αξιολογική ή χρονολογική (ή οποιαδήποτε άλλη) σειρά, αυτό το τραγούδι σκέφτηκα να ΄ναι πρώτο! ..Μου ταιριάζει να κάνει…έναρξη σκοταδιού!

2. Whiskey didn ΄t kill the pain-MARY COUGHLAN
(δίσκος: Uncertain pleasures, κυκλοφορία: 1990)
..μια ιρλανδέζικη «συναισθηματική» φωνή σ΄ένα τραγούδι γεμάτο από πόνο και αλκοόλ!

3. The big hush-SHRIEKBACK
(δίσκος: Oil & gold, κυκλοφορία: 1985)
..μουσική υποβλητική..φωνή μυστηριακή..τραγούδι λατρεμένο…!

4. Poor wayfaring stranger-NATALIE MERCHANT
(δίσκος: The house carpenter ΄s daughter, κυκλοφορία: 2003)
..φολκ βήματα ακούστηκαν μες στη σιωπή του σκοταδιού…

5. Her room-THE TIGER LILLIES
(δίσκος: Births, marriages & deaths, κυκλοφορία: 1994)
..χροιά και ηχόχρωμα που ξεχωρίζουν ακόμα κι ανάμεσα σε χίλιους νυχτερινούς θορύβους!

6. I put a spell on you-THEM
(δίσκος: Them again, κυκλοφορία: 1966)
..λίγη «μαγεία» ποτέ δεν έβλαψε κανέναν!

7. Before I go-VIETNAM CHAIN
(δίσκος: Before I go – E.P., ναι, ναι, μια φορά κι έναν καιρό ήταν το (αγαπημένο) βινύλιο! -,
κυκλοφορία: 1989)

..έστω μια λέξη πριν τη (μικρή ή μεγάλη) φυγή…
(..και για την ιστορία..το γκρουπ δημιουργήθηκε από μέλη των Vietnam Veterans και των Daisy Chain)

8. Temptation-TOM WAITS
(δίσκος: Franks wild years, κυκλοφορία: 1987)
..βραχνή φωνή…εθιστικός πειρασμός!

9. Night bus-BURIAL
(δίσκος: Burial, κυκλοφορία: 2006)
..εδώ έχουμε dubstep και πυκνό σκοτάδι…
..το λεωφορείο των νυχτερινών διαδρομών είναι βαμμένο μαύρο..κι η διαδρομή χωρίς προορισμό!

10. The final truth-MARIUSZ DUDA
(δίσκος: Lunatic soul, κυκλοφορία: 2008)
..η καλή σόλο προσπάθεια του τραγουδιστή-μπασίστα των Πολωνών Riverside.
..η επιλογή «ταλαντεύθηκε» ανάμεσα στο κομμάτι αυτό και το «Out on a limb»-αξιόλογα και τα δύο!

11. Black plant-THE LAST SHADOW PUPPETS
(δίσκος: The age of the understatement, κυκλοφορία: 2008)
..ο Alex Turner (των Arctic Monkeys) με τον Miles Kane (των Rascals) και τον James Ford σχημάτισαν αυτό το γκρουπ και κινήθηκαν σε μουσικές μάλλον επηρεασμένες από τα sixties..εύγε!

12. The bitter end-PLACEBO
(δίσκος: Sleeping with ghosts, κυκλοφορία: 2003)
..ακούγεται πολύ δυνατά (για να ξυπνήσουν οι γείτονες)!!

13. Lullabye-OPAL
(δίσκος: Early recordings, κυκλοφορία! 1989)
..μια λίστα νυχτερινή θα έμενε ανολοκλήρωτη αν δεν είχα συμπεριλάβει έστω ένα..νανούρισμα!

14. When the curtain falls-DREAM SYNDICATE
(δίσκος: Ghost stories, κυκλοφορία: 1988)
..μα θ΄άφηνα εκτός αυτό το αγαπημένο τραγούδι απ΄το (ακόμα πιο) αγαπημένο άλμπουμ;
Ας πέσει η αυλαία λοιπόν! ..Με τη φωνή του Steve Wynn να μας συντροφεύει ως τον ύπνο..

..Η λίστα αναρτήθηκε ξημερώματα..αν κάποιος έχει διάθεση μπορεί να βρει τις μουσικές ως την επόμενη νύχτα και να τις έχει παρέα σ΄οποιαδήποτε νυχτερινή περιπλάνηση!

..Κι είναι η νύχτα ατέλειωτη καμιά φορά…γι΄αυτό κι έρχονται και κάποια ελληνικά τραγούδια να πάρουν θέση..

1. Χαιρετισμοί-ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ
(δίσκος: Αφήλιο, κυκλοφορία: 1998)
..ο δίσκος είναι του Νίκου Ζούδιαρη βεβαίως και το τραγούδι αυτό φοράει σίγουρα βραδυνό-ανεπίσημο ρούχο!

2. Κοιτάζω τα σπίτια-ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ
(δίσκος: χμ..σίγουρα το τραγούδι περιλαμβάνεται στοBest of, κυκλοφορία: 2005)
..κοιτάζοντας κι εξερευνώντας..ή απλά κοιτάζοντας…τα σπίτια των ανθρώπων…τους ανθρώπους..

3. Θ΄αντέξω-ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ
(δίσκος: Ανάδυση, κυκλοφορία: 2009)
..με δύναμη κρυμμένη και φανερή!

..Κι η νύχτα συνεχίζει να χαρίζει μουσική!

* ..ίσως κάποια στιγμή ακολουθήσουν κι οι..πρωινές μουσικές περιπλανήσεις!

(Ετικέτες: η μουσική εξημερώνει τα ήθη)

5 βουτιές:

b|a|s|n\i/a είπε… (23-9-09, 9:52)

τι θα ήταν τα πάντα χωρίς ήχους και χρώματα ε; σαν τίποτα. καλημέρα σου!

Ταχυδρόμος! είπε… (23-9-09, 13:47)

Καλησπέρα! Στα καλύτερα μας έχεις..

new-girl-on-the-blog είπε… (24-9-09, 01:03)

* b|a|s|n\i/a
Όντως..σαν «τίποτα»! Μα..αν ντύσεις το ασήμαντο «τίποτα» με μουσική και χρώμα…αμέσως θα γίνει ένα σπουδαίο «κάτι»!
Καλημέρα..

* Ταχυδρόμος!
Ναι, αφού..τα καλύτερα αξίζουν πάντα στους (λίγους και) καλύτερους!! 😉
Καλημέρα!

South Of The River είπε… (25-9-09, 13:34)

Θα «μας φας τη δουλειά» εσύ! 🙂
Σούπερ η λίστα. Ίσως κάνω κι εγώ κάποια στιγμή με θέμα τη νύχτα, αλλά ειλικρινά τι να αφήσεις και τι να πιάσεις… Πές μου, τι; Όλον τον Mark Lanegan να βάλεις τελείωσες… Πού να επεκταθείς κι αλλού!

Χαιρετώ!

new-girl-on-the-blog είπε… (26-9-09, 01:39)

* South Of The River
Χαχα, λες; Όχι, δεν έχω τέτοιο σκοπό…χμ..για «συνεργασία» ίσως να το σκεφτόμουν! 🙂
Άσε, πολλά έμειναν εκτός! Lanegan, ε; Το «Sideways in reverse» Θα μπορούσε να μπει..ναι, κι άλλα πολλά!!
Ευχαριστώ! 
Καλημέρες!

************************************************************************************************************

25.9.09

..μια ευχή! 

Σήμερα θα πιστέψω πως είναι 6 Ιουνίου..!

Και μιας κι είναι αυτή η σημερινή ημερομηνία..
σκέφτομαι πως είναι μέρα γενεθλίων…
..για έναν παλιάτσο!
Έναν παλιάτσο
που με ευαισθησία αφήνει τις σκέψεις του να γίνουν όνειρα..
άλλοτε χαρούμενα,
άλλοτε λυπητερά…μα πάντα ευαίσθητα!

Εύχομαι στα σημερινά γενέθλια
ν΄ αφήσει την κόκκινη μύτη στην άκρη,
να καθαρίσει καλά το πρόσωπο απ΄τα θλιμμένα χρώματα
και να χαμογελάσει στον εαυτό του..στον παλιάτσο του!

Χρόνια πολλά!

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: