Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

**************************************************************************************************************

7.10.09

..μέρες του Οκτώβρη (αδέσποτες)…

..για «μέρες αδέσποτες» τραγουδούσαν οι Συνήθεις Ύποπτοι…

Κάθε αδέσποτη μέρα «διαμελίζομαι στο φως»..
..χίλια κομμάτια..
..σκόρπια στο φως…ας τα μαζέψει κάποιος…κανείς…εγώ!
Τη νύχτα «στα κομμάτια μου γυρνώ και τα ξανακολλάω»…
..το μίγμα της «κόλλας» δύσκολο να το πετύχει κανείς..
…λίγη αξιοπρέπεια, δύναμη όσο πάρει,
μια δόση ανεκτικότητας, μπόλικη συγκίνηση…

(η συγκίνηση είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως δεν ανήκει στα συναισθήματα…έχει βραχεία διάρκεια, ενώ τα συναισθήματα μας φορτίζουν για πολύ περισσότερο)..

«Βάζω πάγο στο συναίσθημα», όπως έγραψε κάποτε η Κατερίνα Γώγου στον «Μήνα των Παγωμένων Σταφυλιών» (για τον Οκτώβρη λέει)
..πάγο στο συναίσθημα λοιπόν και προχωράω για το επόμενο..είναι πολλά, θα ΄χω σίγουρα περίσσευμα για τον επόμενο μήνα!

Οκτώβριος…μικρό καλοκαίρι..

..αδέσποτες μέρες..αφύλαχτες νύχτες…

..κι αν οι αδέσποτες μέρες σε βάλουν σημάδι, τη νύχτα σε παίρνουν στο κατόπι…

Οκτώβριος..
..τα γραπτά της Wikipedia λένε πως λουλούδι του μήνα είναι η καλέντουλα και τυχερό πετράδι του μήνα το οπάλιο!
Τυχερό πετράδι..πετράδι τυχερό..το οπάλιο, λένε πως είναι πέτρωμα που βοηθάει στην έκφραση του πραγματικού εαυτού μας..βρίσκει τα συναισθήματα και τα φέρνει στην πηγή, εκεί απ΄όπου ξεκίνησαν..
Τυχερός λίθος της εποχής του φθινοπώρου όμως είναι το ζαφείρι!
Της ώρας (κοντεύει 8 το βράδυ)..το σάρδιο..ή μήπως ο νεφρίτης;
Της σημερινής μέρας (Τετάρτη) ο αμέθυστος και το μάτι της τίγρης (τι όνομα κι αυτό για πετράδι τυχερό)!

…αδέσποτες μέρες..κυκλοφορούν με ύφος, επιδεικνύοντας τη φυσική τους ρώμη..σφυρίζοντας σε τρομάζουν…γυρνάς το κεφάλι, μα δεν είναι εκεί πια!

«Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια», λέει μια παροιμία…
(τα κουδούνια τα κρεμάσαμε μόνοι μας στο λαιμό, βοήθεια από κανέναν δε ζητήσαμε και δεν πήραμε!)

..Οκτώβριος..
«Kingdoms rise and kingdoms fall, but you go on and on..»
..μέρες του Οκτώβρη, αδέσποτες…
…κανείς δεν τις περιμάζεψε ποτέ…άφησα μισάνοιχτη την πόρτα…  

(Ετικέτες: at the blink of an eye, μήνας μπαίνει – μήνας βγαίνει)

6 βουτιές:

b|a|s|n\i/a είπε… (7-10-09, 22:10)

 οι αδέσποτες μέρες οι αδέσποτες νύχτες είναι ίσως οι πιο ολοκληρωμένες απλά περιμένουν να χαριστούν καλό σου βράδυ!

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε…  (7-10-22:21)

Διακρίνω μια απογοήτευση, που μάλλον οφείλεται στον ερχομό του Χειμώνα; Ή μήπως κάνω λάθος; Ότι και να ΄ναι, ότι κι αν συμβαίνει, αρκεί μια και μόνο σκέψη, για να σκορπίσει τη θλίψη: Ο Χειμώνας είναι η εποχή που προηγείται της Άνοιξης και του Καλοκαιριού. Φαντάσου λοιπόν, Νέο/κορίτσι, όλα αυτά τα πεσμένα κίτρινα φύλλα και τα σκεπασμένα από χιόνι σπίτια, ότι σύντομα θα πρασινίσουν και οι στέγες θα ξαναγίνουν κόκκινες. Πολύ συντομώτερα απ’ότι φαίνεται. Καλό βράδυ!

new-girl-on-the-blog είπε…  (7-10-09, 22:23)

..Ας μην περιμένουν για πολύ! Καλό βράδυ, Βασίλη.. 

new-girl-on-the-blog είπε… (7-10-09, 22:27)

Όχι, καμία απογοήτευση, αγαπητέ «δύσπιστε», μ΄αρέσει ο χειμώνας (το φθινόπωρο όμως μου προκαλεί ανία..)! Σ΄ευχαριστώ, η «σκέψη» που μου πρότεινες είναι πραγματικά αισιόδοξη! 🙂
Καλησπέρα..  

Ευρύνοος είπε…  (8-10-09, 00:59)

Κάτω ο δεσποτισμός.. ζήτω οι αδέσποτοι..  κι εγώ μαζί!!!  ξεχάστε ότι ξέρατε για τις εποχές..  η ομορφιά είναι παντού γύρω μας!! καλησπέραααααααα 🙂

new-girl-on-the-blog είπε…  (8-10-09, 0048)

Χαχαχαχαχα!!!!  Παντού, παντού..!! Καλώς τον Τ-ρελό!! :-)) 

**************************************************************************************************************

8.10.09

Βραβεία με χιούμορ!

Ιδού!
Αυτά είναι βραβεία που αξίζει να απονέμονται,
διότι αναμφίβολα προκαλούν γέλιο!

Η ιστορία έχει ως εξής..

Το AIR (Annals of Improbable Research, όπερ έστι μεταφραζόμενο «Τα Χρονικά της Απίθανης Έρευνας») είναι ένα περιοδικό (το οποίο αποτελείται από κείμενα..επιστημονικού χιούμορ) και διοργανώνει κάθε χρόνο απονομή βραβείων αντι-Νόμπελ
(τα λεγόμενα Ig Nobel, όνομα-παιχνίδι με τη λέξηignoble-αναξιοπρεπής), αρχής γενομένης το 1991.
(Τότε η τελετή των βραβείων είχε λάβει χώρα στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης-ΜΙΤ).

Τα βραβεία είναι 10 στον αριθμό και αφορούν σε διάφορες κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των βραβείων Νόμπελ (χημεία, λογοτεχνία, ειρήνη κλπ.),
αλλά και στην εφαρμοσμένη μηχανική, τη δημόσια υγεία και άλλες..
Το θέμα της φετινής τελετής ήταν ο «κίνδυνος»
(το θέμα αυτό είναι σχετικό με διάφορα συμβάντα-παρουσιάσεις κατά τη διάρκεια της τελετής και όχι τόσο με τα βραβεία).
Την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου λοιπόν, στο Sanders Theater του Πανεπιστημίου του Harvard απονεμήθηκαν τα φετινά βραβεία, τα οποία παραθέτω παρακάτω,
για να γελάσουμε όλοι μαζί!

Βραβείο Ιατρικής
Στον Donald E. Unger (Thousand Oaks, California), ο οποίος επί σειρά 60 ετών «πίεζε» τις αρθρώσεις του αριστερού μόνο χεριού του, ώστε να ερευνήσει πιθανή αιτία αρθρίτιδας!
(μόνο που το σκέφτομαι…ανατριχιάζω…!)

Βραβείο Κτηνιατρικής
Στους Catherine Douglas και Peter Rowlinson (Πανεπιστήμιο του Newcastle, Newcastle-Upon-Tyne),
διότι απέδειξαν ότι οι αγελάδες με ονοματεπώνυμο (βλ. Lila Pause!) παράγουν περισσότερο γάλα απ΄τις..ανώνυμες!!!!
(..βρείτε νονούς και τρέξτε στους αγρούς να βαφτίσετε τις αγελάδες σας!)

Βραβείο Δημόσιας Υγείας
Στους Elena N. Bodnar, Raphael C. Lee και Sandra Marijan (Chicago, Illinois).
Αυτοί εφηύραν (άκουσον-άκουσον!) έναν στηθόδεσμο,
ο οποίος, εν ώρα εκτάκτου ανάγκης, μπορεί ναμετατραπεί σε 2 προστατευτικές μάσκες προσώπου (μία μάσκα για την κάτοχο και μία για τον συνοδό -ή όποιον άλλο- που έχει την ίδια ανάγκη)!!(κορίτσια..σπεύστε!)

Βραβείο Χημείας 
Απονεμήθηκε στους Javier Morales, Miguel Apatiga και Victor Castano (Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Mexico), οι οποίοι, λέει, δημιούργησαν συνθετικά διαμάντια, χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη την τεκίλα!
(..άραγε κατά τη διάρκεια των πειραμάτων της έρευνας, το έτσουζαν και λίγο ή όχι; ..χικ!)

Βραβείο Φυσικής
Στους Katherine K. Whitcome (Πανεπιστήμιο του Cincinnati), Daniel E. Lieberman (Πανεπιστήμιο τουHarvard) και Liza J. Shapiro (Πανεπιστήμιο του Texas).
Οι συγκεκριμένοι επιστήμονες παρουσίασαν αναλυτικώς τη θεωρία τους σχετική με το λόγο για τον οποίο οι έγκυες δεν χάνουν την ισορροπία τους!
(..δεν υπάρχει περίπτωση η έγκυος να «γυρίσει τούμπα»!)

Βραβείο Βιολογίας
Στους Fumiaki Taguchi, Song Guofu και Zhang Guanglei (Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών του Kitasato, Sagamihara της Ιαπωνίας), οι οποίοι απέδειξαν ότι η μάζα των απορριμάτων της κουζίνας μπορεί να μειωθεί κατά 90%, όταν χρησιμοποιηθούν βακτηρίδια, τα οποία εξάγονται απ΄τα..περιττώματα (μετά συγχωρήσεως!)των γιγαντιαίων πάντα!!!
(συμπέρασμα: όλα είναι χρήσιμα!)

Βραβείο Μαθηματικών
Στον Gideon Gono (διευθυντή της τράπεζας Reserve στη Zimbabwe), γιατί έδωσε στους ανθρώπους έναν απλό τρόπο ν΄αντιμετωπίσουν ένα ευρύ φάσμα αριθμών, απ΄τους πολύ μικρούς ως τους εξαιρετικά μεγάλους.
Συγκεκριμένα, έδωσε εντολή στην τράπεζα να τυπώσουν χαρτονομίσματα αξίας από 0,01 έως 100.000.000.000.000$!!
(..κι ο χορός του πληθωρισμού στη χώρα τους καλά κρατεί…)

Βραβείο Οικονομίας
Στα διευθυντικά στελέχη και τους ελεγκτές τεσσάρων τραπεζών της Ισλανδίας (Kaupting, Landsbanki, Glitnir και Central Bank), οι οποίοι απέδειξαν ότι οι μικρές τράπεζες μπορούν γρήγορα να μετατραπούν σε τεράστιες και το αντίστροφο κι ότι το ίδιο μπορεί νασυμβεί και στην εθνική οικονομία!
(σημειωτέον πως όλες οι παραπάνω τράπεζες..κατέρρευσαν!)

Βραβείο Λογοτεχνίας
Στην Αστυνομία της Ιρλανδίας (An Garda Siochana)!
Έγραψαν και επέδωσαν πάνω από 50 κλήσεις για μη τήρηση των ορίων ταχύτητας σ΄έναν Πολωνό ονόματιPrawo Jasdy, του οποίου το ονοματεπώνυμο σημαίνει «άδεια οδήγησης» στα πολωνικά!!
(σχόλιον ουδέν!)

Βραβείο Ειρήνης
Στους Stephan Bolliger, Steffen Ross, Lars Oesterhelweg, Michael Thali και Beat Kneubuehl, οι οποίοι ασχολήθηκαν με το εξής καταπληκτικό:
Ένα γεμάτο ή ένα άδειο μπουκάλι μπύρας προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά αν σε χτυπήσουν στο κεφάλι μ΄αυτό,;;;
(τελικώς, το άδειο είναι ισχυρότερο, διότι το γεμάτο σπάει γρηγορότερα-λόγω του διοξειδίου που περιέχει..!!)

Μπράβο στους βραβευμένους λοιπόν!
Πάντα τέτοια!
(..μήπως να ετοιμαζόμαστε και για απονομή βραβείων παρωδίας εντός συνόρων;;)

* πηγή των πληροφοριών: www.improbable.com
* η φωτό απεικονίζει την αυθεντική αφίσα της φετινής απονομής

 (Ετικέτες: art will save the day, telling tales)

8 βουτιές:

Ευρύνοος είπε… (8-10-09, 19:29)

Μήπως να διοργανώσουμε τέτοια βραβεία μεταξύ των μπλόγκερς;
χαχαχα

απίθανα!!!

South Of The River είπε… (9-10-09, 11:41)

Καλά, που τα βρήκες; Απίστευτα!

South Of The River είπε… (9-10-09, 11:45)

Κάποτε λέγαμε να οργανώσουμε τέτοια βραβεία και στη μουσική. Π.χ., καλύτερος κιθαρίστας που δεν είχε αλλάξει κιθάρα μέχρι τον τρίτο δίσκο, καλύτερος ντράμερ που έσπασε το φράγμα των 235 συναυλιών φορώντας το ίδιο μπλουζάκι (φαντάζομαι καταλαβαίνετε τι ιδρώτα ρίχνει ένας ντράμερ σε ένα live…) κλπ.

new-girl-on-the-blog είπε… (9-10-09, 22:57)

* Ευρύνοος
Ναιαιαιαι!!! Να τα διοργανώσουμε!!
😉
Καλησπέρα, Τ.

* South Of The River
Ουπς..αυτή τη φορά ξέχασα ν΄αναφέρω τις..πηγές μου! 
(έχω επανορθώσει, μπορείτε, παρακαλώ, να το δείτε στην ανάρτηση..με συγχωρείτε, ευχαριστώ!)
Πολύ ενδιαφέροντα θα ήταν τα άλλου-τύπου-μουσικά βραβεία!
Είμαι στη διάθεσή σου – ως σεμνή και ταπεινή βοηθός φυσικά! – αν το αποφασίσεις! (..προτάσεις-επικοινωνία στο e-mail μου!)

Καλησπέρα! 🙂

kaliteros είπε… (10-10-09, 19:10)

Όντως πολύ εκδιαφέρουσα ανάρτηση. Κάτι το εναλλακτικό βρε παιδί μου μέσα στα κοινότυπα.
Να σαι καλά που την μοιράστηκες μαζί μας.

new-girl-on-the-blog είπε… (10-10-09, 19:30)

Μ΄αρέσει να ΄χω παρέα στα ενδιαφέροντα!
(ευχαριστώ..)

Tonia είπε… (10-10-09, 21:06)

Πολύ καλά!
🙂
Τα κατευχαρίστηθηκα όπως και τα σχόλια στις παρενθέσεις σου!
Καλησπέρα

new-girl-on-the-blog είπε… (10-10-09, 22:16)

Ευχαριστώ πολύ, Τόνια!

Καλησπέρα..

*************************************************************************************************************

14.10.09

Blog Action Day (..για χατίρι..)

..1η Οκτωβρίου, σε φιλικό ιστολόγιο διάβασα για την μέρα κατά την οποία η γραφή-φωνή των bloggers όλου του κόσμου θα «υψωθεί» κι ελπίζει ν΄ακουστεί…
15 Οκτωβρίου, Blog Action Day!
Ένα ετήσιο γεγονός που ενώνει όλα τα ιστολόγια παγκοσμίως.
Αναρτήσεις γύρω απ΄το ίδιο – μείζονος σημασίας -θέμα ανεβαίνουν την ίδια μέρα, στοχεύοντας στη συζήτηση γι΄ αυτό (και όχι «γύρω» απ΄αυτό).
Γενικότερα θέλω ν΄απέχω από κινήσεις που πραγματοποιούνται μαζικά..προτιμώ ο καθένας ν΄αφήνει τα χνάρια του «προσωπικά»…
Αυτή τη φορά θα κάνω μια εξαίρεση και θ΄ακολουθήσω το ρεύμα της ημέρας όπου οι bloggers μπαίνουν ενεργά στο «παιχνίδι»-έστω και κατ΄αυτό τον τρόπο…
Απειλές που προκύπτουν απ΄την κακομεταχείριση του πλανήτη…
..(υπερ)θέρμανση των ωκεανών,..λιώσιμο των παγετώνων..
..λεύκανση των κοραλλιογενών υφάλων..
..έντονες χιονοπτώσεις..
..καταιγίδες..ξηρασίες…..
Ας σκεφτούμε λίγο παραπάνω σήμερα..
(κι ίσως αύριο σκεφτούμε και λίγο…καλύτερα)!
Ο πλανήτης  αναπνέι βαριά….ας τον βοηθήσουμε.. ..οι επερχόμενες διαπραγματεύσεις σχετικά με το ζήτημα της αλλαγής του κλίματος
είναι κοντά (Δεκέμβριος – Κοπεγχάγη)…


* ..μια ματιά εδώ: www.blogactionday.org
..η ανάρτηση δημιουργήθηκε «χατιρικά»..(Οδοιπόρε, καλή σου ώρα!)
* ..φωτό από http://www.images.google.com

4 βουτιές:

b|a|s|n\i/a είπε… (15-10-09, 00:02)

ας κάνουμε κάτι παραπάνω σήμερα. ακόμα και μία (παραπάνω) γλάστρα δίνει μία ανάσα. πολύ καλό σου βράδυ! 

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε… (15-10-09, 2:57)

Ειλικρινά σε ευχαριστώ… οι άνθρωποι είναι που μπορούν να κάνουν την αλλαγή για την ακρίβεια οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ με το Α κεφαλαίο…
Τίποτα δεν χάνεται … τίποτα… και εκεί που άλλοι σιωπιούν άλλοι τόσοι ανοίγουν τα μάτια μπρος στο φως…
Φιλί από καρδιάς   

Ευρύνοος είπε… (15-10-09, 3:18)

Με έκανες να βάλω ανάρτηση..
κι επειδή μόλις είχα βάλει σήμερα (χθές) στον Τρελό,την έβαλα στο άλλο μου μπλόγκ  Ο Ρομπέν των Χαζών..
καλημέρα Μ. 
ασπασμοί!  

new-girl-on-the-blog είπε… (15-10-09, 17:24)

* b|a|s|n\i/a,
..έβαλες άλλη μια γλαστρούλα στο υπέροχο μπαλκόνι σου;
🙂 Καλησπέρα!
* Οδοιπόρε,
..έδειξες τη διαφορά…θα είσαι στη σκέψη μας!
* Ευρύνοε,
πάω αμέσως να τη διαβάσω! 😉 

*************************************************************************************************************

28.10.09

..μια φουρκέτα…

Φουρκέτα (η):
1. διχαλωτή καρφίτσα που συγκρατεί τα μαλλιά των γυναικών
2. (μτφ) πολύ κλειστή (και επικίνδυνη) στροφή σε δρόμο που κινούνται οχήματα
..κι όμως υπάρχει κι άλλη μια ερμηνεία για τη λέξη αυτή…
Φουρκέτα..μια (ανα)στροφή 180 μοιρών που λαμβάνει χώρα σε μια θεατρική σκηνή..μπροστά στα μάτια μας!
Μια οικογένεια με προβλήματα (κρυφά ή φανερά) είναι μόνο το έναυσμα για ν΄αρχίσει κανείς να γελάει…να σκέφτεται…να προβληματίζεται..να γελάει ξανά…να συγκινείται…μια στροφή 180 μοιρών που αργεί να γίνει, αλλά όταν συμβαίνει, ταράζει σώμα και ψυχή..
Ένα θαυμάσιο κείμενο..θίγει προβλήματα της εποχής μας (αλλά και όλων των εποχών, πολύ φοβάμαι), άλλες στιγμές αγγίζοντάς τα απαλά -σχεδόν χαϊδεύοντάς τα- κι άλλες μαστιγώνοντάς τα δυνατά!
Το σκηνικό μαύρο..ένα μαύρο σ΄όλο του τομεγαλείο…»ηχηρό» όσο κανένα άλλο χρώμα…
Οι μουσικές συνοδεύουν μαγικά την παράσταση…διαλεγμένες με αγάπη..
Η σκηνοθεσία των ηθοποιών πραγματοποιήθηκε με μεγάλη μαεστρία..δε μοιάζουν με μαριονέτες..οι ηθοποιοί αφέθηκαν ελεύθεροι να (ανα)δείξουν τοταλέντο τους (κι ας μην μπορούν να κρύψουν τοσχοινί των συναισθημάτων της μαριονέτας, που τους ακολουθεί σα σκιά..)
Η μάνα..μαμά κυρίως, όχι μάνα…δε θα τη δεις να παραπαίει μπροστά σου..(μόνο φαντάζεσαι ότι τοκάνει κρυφά, όταν κανείς δεν τη βλέπει)..στήριγμα όλων…
Ο άντρας της…(δε θα πω σύζυγος, γιατί αυτή του την ιδιότητα τη χάνει..ούτε πατέρας θα πω, γιατί κι αυτό δε θα το δεις…)..στην «ανάγκη» μόνο συνειδητοποιεί ποιές είναι οι αξίες που χρειάζεται να τους δώσει μεγάλη σημασία…
Ο γιός…μεγαλωμένος μες στην αγκαλιά της μάνας, αερικό που πληγώνει τον εαυτό του…
Ο φίλος του που σκέφτεται γλυκά για τη μάνα..
Ένας παππούς που παίρνει τον έλεγχο στα χέρια του (κι ας μην το ξέρει!) σε καίριο σημείο..
Η αδερφή που αγαπάει (ενοχικά)…
Και μια γειτόνισσα (με φωνή καταπληκτική) που από «ενοχλητική» γίνεται φίλη..
Αυτό το έργο έχει μια αύρα θετική…σε τυλίγει χαλαρά και ταξιδεύεις μαζί του σε συναισθήματα διαφορετικά..που εναλάσσονται ομαλά…που σε ηλεκτρίζουν δυνατά…το καράβι τους έχει χώρο και για σένα…

* Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν στο θέατρο Εμπορικόν (Σαρρή 11, στου Ψυρρή)
* Συγγραφή-Σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα (βοηθός στη σκηνοθεσία ο Σπύρος Κωτσόπουλος), Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς, Κοστούμια: Άγγελος Μεντής, Μουσική Επιμέλεια: Πάνος Σουρούνης, Πρωταγωνιστές: Μαρία Καβογιάνη (η μαμά, σύζυγος, αδερφή, κόρη-που-αντέχει-τα-πάντα), Κώστας Κόκλας (ο σύζυγος-πατέρας-απών), Θανάσης Αλευράς (ο γιός), Πάρις Λύκος (ο φίλος του γιού), Μπάμπης Γιωτόπουλος (ο παππούς), Ματίνα Νικολάου (η αδερφή της μάνας), Βικτώρια Ταγκούλη (η γειτόνισσα με το περίσσιο ταλέντο)

(Ετικέτες: art will save the day)

2 βουτιές:

Ευρύνοος είπε…   (28-10-09, 19:52)

Και ψάχνω πού να απασχολήσω τις θεατρικές μου ανησυχίες τελευταία.. μερσί για την βοήθεια Μ. καλησπέρα 🙂  

new-girl-on-the-blog είπε…  (29-10-09, 00:58)

Πρόκειται για υπέροχη παράσταση..  Εδώ είμαι εγώ (έχω κι άλλες προτάσεις για τους θεατρικώς ανήσυχους)! Καλημέρα, Τ.! 🙂 

*************************************************************************************************************

30.10.09

 

Πόσα ταξίδια;

Ταξίδι… 

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου η λέξη αυτή μου ακουγόταν άσχημη..μα πάντα μ΄έκανε να ονειρεύομαι!
..Πότε για μια στιγμή..άλλοτε για ώρες ατέλειωτες…
..το θέμα δεν ήταν ο «τόπος», μα η παρέα στο ταξίδι..
Αυτά τα ταξίδια, τα νοερά, είναι πολλές φορές ισάξια με τα πραγματικά!
Ταξίδι με αφορμή…
..μια λέξη που άκουσα τυχαία στο δρόμο!
Κι όσο κι αν θα ΄θελα να ήμουν σε κάποιο χώρο μόνη,
να κλείσω ίσως τα μάτια μου και να ταξιδέψω με τη λέξη αυτή, έβρισκα τον εαυτό μου να ταξιδεύει εκεί ακριβώς,
με μάτια ανοιχτά και βλέμμα ελεύθερο..
Ταξίδι με αφορμή…
..μια φράση που ακούστηκε σε μια κουβέντα επάνω!
Κι ενώ εξακολούθησα να παίρνω μέρος στην κουβέντα,
ο νους έφτιαχνε ασυνάρτητα κι υπέροχα παιχνίδια!
Ταξίδι με αφορμή…
..ένα βλέμμα που μου χάρισε κάποιος!
Αυτό είναι το καλύτερο ταξίδι…πρώτα ταξίδεψε το βλέμμα μου σ΄εκείνη τη ματιά του κι ύστερα το μυαλό σ΄όλα εκείνα που ανίχνευσε η ψυχή και ξαφνιάστηκε!
Ταξίδι με αφορμή…
..ένα τραγούδι..μουσική…στίχοι που άφησαν ίχνη στη σκέψη μου!
Κι είναι κάποια τραγούδια που έγραψαν μικρές ιστορίες στις σελίδες του ημερολογίου της σκέψης μου..θυμάμαι πάντα…
* «Holding back the years»

(απ΄τον πρώτο δίσκο, «Picture Book»-1985, των Simply Red)
Αγαπημένοι στίχοι, μια μελωδία που με συγκινεί απ΄το πρώτο άκουσμα ως σήμερα, χιλιάδες ακούσματα μετά..

* «Ταξιδιάρα ψυχή»
(απ΄τις Τρύπες και τον ομώνυμο δίσκο του 1985)
Πόσο δύσκολο είναι για κάποιον ν΄ακολουθήσει μια ψυχή;

«Sentimental journey»
(απ΄το δίσκο «Ella and her fellas», εκεί γύρω στο 1944)
Γλυκό ταξίδι..πικρό ταξίδι..

* «Γυρνά ο καιρός»
(στον ομώνυμο δίσκο του Νίκου Ζιώγαλα, 1994)

«..πού με πας, εικόνα πού με πας;»…μια εικόνα μπορεί να μας πάει πολύ μακριά, αλλά είναι πιθανόν και να προξενήσει μια στατική συμπεριφορά (σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο)..

* «Dancing shoes»
(προτιμώ την απόδοση στο δίσκο του Buena Vista Social Club «Rythms Del Mundo-Cuba», 2006)
Με παπούτσια που χορεύουν κάνεις τα πιο ευχάριστα ταξίδια!
* «Με δυο τσουβάλια ουρανό»
(τραγούδησε το Ένοχο Λα το 1999-δε θυμάμαι δίσκο!)
Κι αν ο ουρανός μπαίνει σε τσουβάλια, τ΄ανθρώπινα συναισθήματα δε στοιβάζονται..

* «The sun does rise»
(ντουέτο του Jah Wobble με την Dolores O΄Riordan των Cranberries, 1994)
«..now it all make sense as we see the morning smile..»
Ένα χαμόγελο, φάτσα στον ήλιο, με ταξιδεύει…

* «Ταξίδι»
(ομώνυμος δίσκος για τους Φατμέ, το 1987)
«Μην ψάχνεις πια αλλού..» παροτρύνει το τραγούδι…
..μα..πού είναι το εδώ;

* «One hundred days»
(μέσα απ΄το δίσκο «Bubblegum»-2004- του Mark Lanegan, τραγουδιστή των Screaming Trees)
Ατμόσφαιρα με καπνούς…(μα όχι ασφυκτική)…

* «Φυσαλίδα»
(ομώνυμο cd single του Απόστολου Ρίζου, 2001)
Μια μικρούλα – σχεδόν αόρατη – φυσαλίδα να συνοδεύει κάθε ταξίδι..
Κι είναι κι η «Μικρή πατρίδα» που αφήνει απόηχο πότε βαρύ και πότε ελαφρύ…»δεν έκανα ταξίδια μακρινά, ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει..»
(τραγουδισμένο απ΄τον Παντελή Θεοχαρίδη)…
Ας ταξιδεύουμε…!

(Ετικέτες: mind the trip, η μουσική εξημερώνει τα ήθη)

4 βουτιές:

Ευρύνοος είπε…  (30-10-09, 8Q46)

Τελευταία πρόσθεσα και την «Πεταλούδα» του Απόστολου Ρίζου στα αγαπημένα μου..  http://www.youtube.com/watch?v=UP-XSAaO1ss 
καλά ταξίδια είναι η ευχή.. καλημέρα σου 🙂   

ο παλιατσος είπε…  (30-10-09, 14:30)

To Ταξίδι του Παλιάτσου διάλεξα κι εγώ φίλη μου, να ταξιδεύψω μαζί του στ’ απάτητα μονοπάτια της σκέψης της καρδιάς… Καλημέρα στις Βουτιές σου!

b|a|s|n\i/a είπε…  (30-10-09, 15:48)

με αφορμές χωρίς. πάντα αληθινά να είναι. με αλήθειες συναισθημάτων. καλησπέρα σου! http://www.youtube.com/watch?v=hA_bcPGS5DE 

new-girl-on-the-blog είπε…

* Ευρύνοος
Η ιδιαίτερη φωνή του Απόστολου πάντα αγαπημένη..
Καλά ταξίδια, Τ.!
🙂
* ο παλιάτσος
Πόσο χαίρομαι που «άνοιξες πάλι την αγκαλιά σου» και μας δέχθηκες!
Πολύτιμο το Ταξίδι του Παλιάτσου..
* b|a|s|n\i/a
Πάντα αληθινά, Βασίλη μου, πάντα! 
(Ωραία η πρότασή σου, δεν τους ήξερα τους Gathering! Ευχαριστώ!)

Advertisements

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: