Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Εδώ βρίσκονται οι αναρτήσεις της πρώτης «βουτιάς από ψηλά» που «χάθηκε» στα σκοτεινά σοκάκια του Blogger (blogspot.com)!

(..σε κάποιες έχουν περισωθεί και τα σχόλια)

**************************************************************************************************************

10.11.09

Η Τέχνη της Φυγής! (μέρος πρώτο)

..parkour…l΄art du deplacement..the art of moving…η τέχνη της κίνησης, της μετακίνησης και της φυγής!


..μια τέχνη που έχει ως πρόκληση-σκοπό κάποιος να διανύσει μια απόσταση από ένα σημείο σ΄ένα άλλο, πιο μακρινό, ταχύτατα, χρησιμοποιώντας μόνο το σώμα του και χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα!

..πρόκειται για συνδυασμό σώματος και πνεύματος, σε αρμονία και «συνεργασία» με το περιβάλλον!

..Εμπόδια στο δρόμο μεταξύ του ενός σημείου και του άλλου..a piece of cake!
..ο traceur ή η traceuse (έτσι ονομάζονται οι μαθητές του parkour) καλούνται να τα ξεπεράσουν!
…Είναι φυσικά εμπόδια βέβαια…δέντρα, τοίχοι, φράχτες, ποταμοί…ανάλογα με την τοποθεσία στην οποία εκτυλίσσεται το δρώμενο.
Φυσικά και χρειάζεται προθέρμανση (γενική και ειδική) πριν από το parkour, οι μύες να έρθουν σε σωστή θερμοκρασία κι ο εγκέφαλος να είναι σε εγρήγορση!
Όσο για τις τεχνικές;
..Απελευθέρωση..Άλμα Ακριβείας… Πτώση…Τικ-Τακ (όχι αυτό το ρολογιού)
…Χαλαρό Άλμα…

Μια πρώτη γεύση!

Δεν πρόκειται για extreme sport ή ανταγωνιστική δραστηριότητα, δεν ανήκει σε πολιτικές, θρησκευτικές, ή άλλου είδους παρατάξεις και δεν έχει ως στόχο τον εντυπωσιασμό.
Επίσης, δεν είναι δραστηριότητα δρόμου.
Το parkour δεν έχει σχέση με το free running, διότι το πρώτο είναι «πρακτική», ενώ το δεύτερο «καλλιτεχνικη» δραστηριότητα.

Η λέξη parkour προέρχεται απ΄τo parcours du combattant(διάνυση του αγωνιστή), που είναι κάτι σαν στρατιωτικό αγώνισμα δρόμου μετ΄εμποδίων.
Το parkour έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά σ΄ένα προάστιο του Παρισιού, τη Lisses. Εμπνευστής του είναι ο Raymond Belle, ο οποίος εμφύσησε την αγάπη για το parkour στο γιό του, David, ο οποίος ασχολήθηκε στα 15 του και στη δεκαετία του ΄80 καθιέρωσε το parkour.
Ο Hubert Kounde, φίλος του David Belle, πρότεινε αντί του c στη λέξη parcours να βάλουν το k, είναι πιο…μαχητικό γράμμα!
Να χάσει και το «s» η λέξη, διότι ούτως ή άλλως είναι άηχο κι ερχόταν σε αντίθεση με τη φιλοσοφία του parkour, που απαιτεί την ελάχιστη δυνατή κατανάλωση ενέργειας.

..Parkour στη Ρωσία..

Ρούχα χαλαρά και παπούτσια κατάλληλα.. (οι μικροτραυματισμοί είναι μέσα στην όλη «διαδικασία» της τέχνης)…κι η φυγή θα είναι γεγονός..!

* ..μουσική συνοδεία για το δικό μου parkour είναι οι Gorillaz, με το «Clint Eastwood»
* ..φωτό από τις εικόνες του google
* ..ανάρτηση»με τη στήριξη» της ελληνική-parkour-ιστοσελίδας και της wikipedia
* ..να κι ένα σχετικό ιστολόγιο!

**************************************************************************************************************

21.11.09

θεωρίες..

(«Ε, μα δεν είσαι σχετικός!», άκουσα να φωνάζουν σε κάποιον..)

(..Και τι σημαίνει «σχετικός»; Τι είναι «σχετικότητα»;)

Σύμφωνα με την κοσμολογική αρχή,
το σύμπαν είναι ισότροπο και ομογενές.
Αυτό σημαίνει πως όλα τα φυσικά του χαρακτηριστικά παρουσιάζονται ίδια για έναν (σχετικά ακίνητο) παρατηρητή και στο σύνολο της έκτασής του διέπεται απ΄τους ίδιους νόμους.

Albert Einstein..

Κατά τη θεωρία της σχετικότητας ο «χρόνος» δεν θεωρείται ξεχωριστό μέγεθος,
αλλά συνδυάζεται με το «χώρο» σε μια τετραδιάστατη ενότητα, τον «χωροχρόνο».
Μέσα στον χωροχρόνο λοιπόν το σύμπαν εξελίσσεται..
(μαζί του κι εμείς, πιόνια στην παρτίδα της ζωής μας..)
(..κι όταν κάποιος λέει «θέλω το χρόνο μου»; ..κι όταν παρακαλάει «θέλω το χώρο μου»;
…μια κι έξω..»θέλω τον χωροχρόνο μου», να πει…μια κι έξω!)

Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας..
..μια θεωρία της βαρύτητας..
Ο Αριστοτέλης έλεγε πως μια δύναμη θα μπορούσε ναεφαρμοσθεί μόνο εξ επαφής και όχι από απόσταση..
(πώς λοιπόν είναι δυνατόν άνθρωποι να ασκούν δύναμη, επιρροή πάνω μας κι ας βρίσκονται μακριά;)

..η αρχή της ισοδυναμίας..2 παρατηρητές, ο ένας εντός ενός επιταχυνόμενου συστήματος κι ο άλλος εντός ενός βαρυτικού πεδίου…κι οι δυο αντιλαμβάνονται τα πράγματα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο..
(μα τότε..γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας;)

Η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας..2 γεγονότα..δεν συμβαίνουν ταυτόχρονα για 2 παρατηρητές, όταν ο ένας κινείται με ταχύτητα σχετική προς αυτή του άλλου..δηλαδή, ο καθένας εκ των παρατηρητών βλέπει διαφορετικά τα διαστήματα των δύο γεγονότων.
Συμπερασματικά, υπάρχει διαφωνία μεταξύ των παρατηρητών για τα μεγέθη που μετρούν.
(..παρατηρώντας τη ζωή σου τη μέτρησα λάθος…και τη δική μου το ίδιο..λάθος…θα ήταν η ταχύτητα διαφορετική…)

Κατά τον επιστήμονα λοιπόν κάποιες φυσικές ποσότητες (μάζα, χρόνος κλπ) είναι σχετικές και όχι αναλλοίωτες..
Βλέπω..παρατηρείς..παρατηρώ…βλέπεις..
Μια…σχετική κατανόηση να είχαμε μόνο..να έτσι…καλός ο συντονισμός!

Οι θεωρίες έχουν περίεργες συνέπειες..ας προσέχουμε (καραδοκούν κι οι μελανές οπές)!
Ας προτιμήσουμε τις θεωρίες αυτές που μας βοηθούν ναφτάσουμε στο «πράττειν»..
..κι αυτό θα μας οδηγήσει στη σκέψη…άλλωστε «το πράττειν εστί φιλοσοφείν»..
(..και το «λακωνίζειν» επίσης..)

* τραγούδι για συνοδεία θεωριών, αλλά και πράξεων: «I think I ‘m paranoid» (GARBAGE)
* «βοηθoί»: wikipedia και physics4u.gr 

(Ετικέτες: at the blink of an eye, mind the trip, telling tales)

10 βουτιές:

Ευρύνοος είπε… (21-11-09, 22:41)

Γνώμη μου

οι θεωρίες δέν οδηγούν στο πράττειν..
το πράττειν δέν οδηγεί την σκέψη..

η σκέψη οδηγεί στις θεωρίες..

όπως και στην φιλοσοφία..

το πράττειν οδηγεί στην Τελείωση..

(είπα κι εγώ τις τρέλες μου)..

καλό βράδυ 🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (22-11-09, 00:45)

Δεκτές οι..τρέλες σου, αγαπητέ μου Τ. (ακόμα κι όταν διαφωνείς μαζί μου)!
🙂

Ταχυδρόμος! είπε… (23-11-09, 14:47)

Η θεωρία της σχετικότητας. Τα πάντα ρει!

Κούκος είπε… (24-11-09, 8:30)

Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.
Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει. (Mαχαιρίτσας)

new-girl-on-the-blog είπε… (24-11-09, 12:23)

* Ταχυδρόμος
«..μηδέποτε κατά τ΄αυτό μένειν»
Καλημέρα, Νίκο! 🙂

new-girl-on-the-blog είπε… (24-11-09, 12:25)

* Κούκος
«..άσε απλά το ρεύμα βόλτα να σε πάει..»

Καλημέρα!

Anthony είπε… (25-11-09, 23:08)

Είμαι τραγικός! Το σχόλιο σου στην παμπάλαια ανάρτηση μου το ανακάλυψε φίλος σήμερα. Όμως απάντησα «άμεσα» :P. 
Τώρα για την ανάρτηση σου έχεις πιάσει χοντρικά το νόημα των θεωριών που σχολιάζεις. Με μόνο θέμα ότι μπλέκεις φιλοσοφίες και θεωρίες τις φυσικής που είναι αντικρουόμενες. Πχ αυτό για την επαφή, ε ο Αριστοτέλης πίστευε τραγικά και τραγικά :P. 
Πάντως έχεις δίκιο υπάρχουν άπειρες θεωρίες για το σύμπαν αλλά τίποτα δεν εξηγεί ικανοποιητικά τις ανθρώπινες σχέσεις. Βέβαια εδώ υπάρχουν και άλλες επιστήμες αλλά τέτοιο μπάχαλο δύσκολα διέπεται από κανόνες ανεξαρτήτου επιστήμης…

new-girl-on-the-blog είπε… (26-11-09, 01:26)

* Anthony
Ας μην «σου κρατήσω μούτρα»…απαντώ σχετικά γρήγορα! 😉

Συμφωνώ…οι θεωρίες άπειρες, αλλά ανίκανες να εξηγήσουν τις ιδιαιτερότητες των ανθρωπίνων σχέσεων..

(Χαρά μου που «ένας άνθρωπος των επιστημών» σχολίασε την ανάρτησή μου!)

Anemos είπε… (27-11-09, 7:07)

Κι εδώ μαυρίλες βλέπω…
Δε ζήτησα ποτέ το χρόνο μου. Αυτό είναι κάτι σαν «Πάρτο λίγο καλύτερα μωρέ, δεν τρέχει και τίποτα». Αν δεν είναι έτσι, είναι «Ασε με λίγο μόνο μου να παίξω με όσα μου κάνουν περισσότερη εντύπωση αυτή την εποχή ώστε να επιλέξω». Όταν μου ζητάνε χρόνο, φεύγω. Όταν έχω την ανάγκη να τον ζητήσω, πάλι φεύγω. Αλλά γενικώς, οι άνθρωποι αρέσκονται να παίζουν με τους ανθρώπους. Μη και θιχτεί ο εγωισμός τους. Το μόνο σίγουρο ελάττωμα του σύμπαντος είναι ο άνθρωπος ως ον. Ίσως όμως ο άνθρωπος να είναι καθρέπτης του σύμπαντος-Οντος.
Ο Αλβέρτος ένα λάθος έκανε. Του κάθονταν άσχημα οι θεωρήσεις για το χρόνο και τον συσσωμάτωσε με το χώρο. Το φιλαράκι του ο Κουρτ Γκέντελ, νομίζω το είδε λίγο καλύτερα το πρόβλημα του χρόνου. Προσπαθώντας να τον θεωρήσει σωστά, τον σκότωσε.
Καλημέρα καλό μου κοριτσάκι.

new-girl-on-the-blog είπε… (27-11-09, 11:52)

* Anemos
(σωστά..)
Είναι αλήθεια πως τόσες φορές που μας έχουν ζητήσει χρόνο, αλλά στην πραγματικότητα εννοούν κάτι άλλο, μας κάνει να αμφισβητούμε την ανάγκη κάποιου να «αναπνεύσει»…μα, απ΄την άλλη, νομίζω πως είναι θαυμάσιο για δύο ν΄αναπνέουν μαζί..όχι ταυτόχρονα, όχι κατ΄ανάγκη συγχρονισμένα..αλλά μαζί..!
Γκέντελ, ε; (φέτος συμπληρώνονται κι 100 χρόνια απ΄τη γέννησή του)
..κάποια στιγμή να μας πεις για το θεώρημα της Μη-Πληρότητας (μου ακούγεται ενδιαφέρον)!

Καλημέρα, καλέ μου Ανεμο-νονέ!
(μου έδωσες ώθηση για επόμενη ανάρτηση με τα λεγόμενά σου..)

**************************************************************************************************************

30.11.09

..καλό χειμώνα (από αύριο)!

..έρχεται ο χειμώνας..ναι, σας λέω, από αύριο θα είναι επισήμως εδώ!

Θα ΄χει κρύο;

Θα χιονίσει τα Χριστούγεννα;

Θα ΄ναι καλή η έναρξη;

Ποιά είναι η μουσική υπόκρουση για την εποχή;

Πώς θα περάσουν τα βράδυα του χειμώνα;

..χμ…χμ..κάτι έχω που μου φαίνεται πως αρμόζει στη (χειμερινή) περίσταση..!

Ας ξεκινήσουμε μ΄ένα βιβλίο..

«If on a winter ΄s night a traveller» του Italo Calvino..

..ο Αναγνώστης θα καταφέρει να τελειώσει το βιβλίο;

Απ΄το βιβλίο αυτό πήρε τ΄όνομά του ο τελευταίος δίσκος του Sting..

«If on a winter΄s night…» (2009)

Το «Cold Song» μοιάζει να φέρνει μαζί του μια jazz πάχνη..

 Μια «Winter lady» δε μπορεί να λείπει από τη γιορτή του χειμώνα!

(Leonard Cohen, ο πρώτος του δίσκος, «Songs of Leonard Cohen»-1967)

Εύφημη μνεία στο Δεκέμβριο…!

«Flowers in December« τραγουδούν οι Mazzy Star…(η φυσαρμόνικα θυμίζει Bob Dylan..)

(δίσκος: «Among my Swan» – 1996)

..και μου ΄ρχεται στο μυαλό ο χειμωνανθός…

..μα κι ο «Χειμωνανθός» όπως τον τραγουδάει μοναδικά ο Γιάννης Χαρούλης

(δίσκος ομώνυμος του άνθους, δεύτερος προσωπικός, 2006
..«My December«Linkin Park ..
«..and I ΄d give it all away just to have somewhere to go to..«!

(δίσκος: «Reanimation» – 2001)

«Don ΄t miss the brightest star..» τραγουδάει η Kate Bush με την καταπληκτική φωνή..κι είναι το τραγούδι «December will be magic again«!! (7ιντσο single του 1980)

Τι θυμήθηκα τώρα…ένα γλυκό τραγούδι του βασιλιά Elvis! ..«Summer kisses, winter tears»!
(δίσκος: «Elvis for everyone» – 1965)

Νιώθουμε να ΄ρχεται το κρύο…λευκός χειμώνας..χορεύτριες νιφάδες..
…απαλό κρύο και ζεστές αγκαλιές!

Για το τέλος φύλαξα κάτι..αναπάντεχο!

 Ένα γκρουπ με..χειμερινό ντύσιμο στο όνομα, αλλά με τραγούδι του καλοκαιριού!
Οι Decemberists απ΄το Portland του Oregon (η Πόλη των Ρόδων, όπως την ονομάζουν) τραγουδούν «July! July!» (δίσκος: «Castaways and Cutouts» – 2002)

* έμπνευση για την ανάρτηση η εποχή και τ΄όνομα ενός φιλικού ιστολογίου (..κι άλλο)

* φωτό του χειμωνανθού: by candiru (flickr) 

* πληροφορίες για χειμωνιάτικα λουλούδια εδώ

* το βιβλίο του Calvino κυκλοφορεί απ΄τις εκδόσεις Καστανιώτη («Αν μια νύχτα τουχειμώνα ένας ταξιδιώτης«)..
(..να και το εξώφυλλό του!)

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: