Βουτιά από ψηλά..

(σε μνήμες αμνησίας και καπνούς της φαντασίας)

..a single rose!

Καμιά φορά (και ξαφνικά) όλα μαυρίζουν γύρω..

Εκεί που περπατούσες στο φως της μέρας όλα σκοτείνιασαν…

Το σκούρο μπλε-σχεδόν-μαύρο της νύχτας, το μαύρο του πένθους, το μαύρο της κυριαρχίας-χωρίς-να-λογαριάζεις-τα-θύματα…

Ζαλίζεσαι απ΄το σκοτάδι και πέφτεις…πάτωμα δεν υπάρχει, γη δεν νιώθεις κάτω απ΄τα πόδια σου..και πέφτεις…

Νιώθεις στο στομάχι ένα κενό, μετά ένα βάρος και μετά κενό ξανά..

Δεν είναι το σκοτάδι που σε φοβίζει μόνο…είναι που δεν ακούγεται καμιά φωνή…προσπαθείς να φωνάξεις εσύ κι ενώ το κάνεις, η φωνή σου δεν έχει ήχο…βουβή ταινία γυρισμένη στο σκοτάδι…(μα τι σκεφτόταν ο σκηνοθέτης);

Απ΄το μυαλό περνάει γρήγορα μια εικόνα…η εικόνα μιας μικρής τριανταφυλλιάς με μπουμπούκια σε ζωηρό κίτρινο χρώμα…κάτω απ΄το περβάζι που κοιτάει στην αυλή (την μπροστινή αυλή, όχι την πίσω)..

Η εικόνα μιας «κλεμμένης» ανάμνησης έδωσε φως (εν αγνοία της) ακριβώς την ώρα που το χρειαζόσουν..μπορείς να την κρατήσεις;

..χάρη στην τριανταφυλλιά ησύχασε η σκέψη..

Ευχαριστώ, Jo..

«A single rose can be my garden…a single friend, my world!» (Leo Buscaglia)


* η φωτό είναι από τη συλλογή «Roses» του photoartist3 στο flickr


Advertisements

Single Post Navigation

8 thoughts on “..a single rose!

  1. Εγώ και η καρδιά μου σ’ ευχαριστούμε..για το μοναδικό δώρο που μας έκανες.
    καλό ταξίδι να έχουμε

  2. Με συγκινείς..
    Καλό ταξίδι, η σκέψη μου θα ΄ναι μαζί!

  3. “A single rose can be my garden…a single friend, my world!»
    Δεν χρειαζονται λογια μετα απο αυτο!!!Καλημερες!!! 🙂

  4. Βλέπεις λοιπόν πόσα «μικρά»- Μεγάλα πράγματα μπορούν να μας δώσουν έστω μια σχισμή από Φως τότε που το σκοτάδι είναι πυκνό..!
    Πάντα υπάρχει φως ..

    Φιλιά

    • Πράγματι, στα μικρά (αλλά κατ΄ουσίαν μεγάλα) πράγματα βρίσκουμε πολλές φορές το φως!

      (..κι ήταν «χαμηλά» το φως τελικά!)

      Καλό ξημέρωμα, καλή μου Ρεγγίνα!

  5. το φως πάντα τρυπώνει ευτυχώς.
    μια χαραμάδα θέλει…
    το θέμα είναι πόσο θέλουμε εμείς να το δεχτούμε.
    κουράστηκα να βλέπω βολικά λυπημένους γύρω μου.
    και γι’αυ΄το μαρέσει που γράφεις και χαμογελάς τελικά.

    σε φιλώ και ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ.
    άργησα αλλά έφερα croissants 🙂

    καλημέρααα
    χχχχχχχχχχχχχχχχχ

    • Το φως είναι πάντα καλοδεχούμενο!

      Καλώς ήρθεεεες! Ευχαριστώώώ!!

      Ε, άμα έφερες και croissants..χιχι! Merci, chère!
      Φιλιά!

      Υ.Γ.:..πού τ΄άφησες; 😉

..σκέψη-βουτιά!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: